Kenmerkend: emotioneel, literair en langzaam opbouwend.
Waarom deze past
Waar De sandwich zoekt naar het ene moment waarop een jeugdliefde en een vriend samenkwamen, reconstrueert Van der Heijden in Tonio de laatste dagen van zijn zoon. Hetzelfde obsessieve terugkijken en dezelfde vraag naar toeval en voorteken, maar met veel meer verdriet.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Waarom deze past
De sandwich is één lange reconstructie van een voorval. Bij Brouwers krijgt de verteller van een oude dichter die bijna niets meer ziet de opdracht een bijzonder verhaal over hem uit te schrijven: ingetogen en precies, met dezelfde vraag wat herinneringen waard zijn.
Gedeeld: literair en emotioneel
Waarom deze past
Herinnering als speurtocht: de verteller van Wolkers keert terug naar het Oegstgeest van zijn jeugd en de strenge vader aan de eettafel. Net als in De sandwich krijgen oude beelden achteraf een gewicht dat ze op het moment zelf nog niet hadden.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Toeval dat een gewoon leven binnenvalt: Lanoye vertrekt vanuit het echte neerstorten van een onbemand Sovjetvliegtuig in de nadagen van de Koude Oorlog. Net als De sandwich is het kort en literair, en draait het om het moment waarop het noodlot iemand raakt.
Gedeeld: literair, emotioneel en gebaseerd op ware gebeurtenissen
Waarom deze past
In deze autobiografische roman blikt Bavo Dhooge traag en nauwgezet terug op het leven van zijn vader. Zoals Van der Heijden twee doden met elkaar probeert te verbinden, zoekt Dhooge naar wat er van iemand overblijft in de herinnering van een ander.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Jacob Voorlandt, schrijver en fotograaf van wolken, is op leeftijd. Brouwers schrijft in rijk, langzaam proza over ouder worden en wat je met je meedraagt, en die bespiegelende toon past goed bij de terugblik op een jeugdliefde en een jeugdvriend.
Gedeeld: literair, langzaam opbouwend en emotioneel
Waarom deze past
Maarten 't Hart weet sinds 1973 dat zijn vader niet lang meer heeft, en beschrijft de maanden van wachten en zwijgen. Voelde je in De sandwich de nabijheid van de dood in gewone herinneringen, dan vind je hier dezelfde mix van alledaagse details en een naderend afscheid.
Gedeeld: emotioneel, literair en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Ook Verhulst graaft in zijn jeugd, maar zijn herinneringen gaan over een tehuis voor jongens die thuis aan hun lot werden overgelaten, en hij spreekt zichzelf daarbij aan als jij. Rauwer dan De sandwich, met dezelfde drang om het verleden scherp te krijgen.
Gedeeld: emotioneel, literair en gebaseerd op ware gebeurtenissen
Waarom deze past
Waarom zij en niet hij, vraagt de verteller van De sandwich zich af. Roth stelt die vraag in de vorm van een moderne Job: een arme, gelovige leraar in een Russisch dorp wiens leven zwaar op de proef wordt gesteld. Sober, ontroerend en tijdloos.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Bellow schrijft over een vriend, een flamboyante professor met een voorliefde voor dure kleren en grote ideeën, gezien door de ogen van een verteller die hem goed kende. Dat terugkijken op een bijzonder mens via de herinnering maakt het verwant aan De sandwich.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Twee meisjes die als kind onafscheidelijk zijn, de een rustig en de ander wild, in een zwarte wijk in Ohio: Morrison volgt hun vriendschap door de jaren heen. Net als bij Van der Heijden gaat het over de banden uit je jeugd en wat er later van overblijft.
Gedeeld: literair en emotioneel
Waarom deze past
Gemis had ook de titel van De sandwich kunnen zijn. Uphoff volgt een meisje dat nog niet af is, tussen volwassenen die zelf evenmin volgroeid lijken, in een literaire, gevoelige roman over verliezen en blijven zoeken.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
