Paul Lohman vertelt net zo redelijk over iets onverdedigbaars als de consulent van Dehouck. Eén avond in een duur restaurant, vier ouders, en per gang wordt duidelijker wat hun zonen hebben gedaan. De spot zit hier in het gedoe rond het eten; de moraal schuurt even hard.
Gedeeld: met humor, psychologisch, literair en duister
Huisarts Marc Schlosser hoort zijn patiënten aan met een afkeer die hij netjes verbergt. Net als bij Dehouck zit je in het hoofd van iemand met een helpend beroep die zijn eigen regels maakt. Droog en vals van toon, met een vakantiehuis in de zon in plaats van een grijs kantoor.
Gedeeld: met humor, duister, psychologisch en toegankelijk
Dorrestein bekijkt zinloos geweld van de andere kant: een stel verliest zoon Jem bij een schietpartij in een discotheek en de man zoekt een manier om daarmee te leven. De vraag van Dehouck, wat mag je doen als je denkt dat je gelijk hebt, komt terug met verdriet waar daar de spot zit.
Gedeeld: psychologisch, literair, emotioneel en duister
Kantoorleven als plek van misdaad: consultant Michael Bellicher ziet 's nachts op zijn werk iets wat hij niet had mogen zien en moet rennen. Waar Dehouck de bureaucratie zwart en traag uitlacht, maakt Den Tex er een jacht van vol computers en bedrijfsbelangen. Minder grappig, veel meer vaart.
Dorrestein kan net als Dehouck over de dood schrijven op een toon die bijna opgewekt is. Een vrouw koopt de woning van haar kindertijd terug en moet daar onder ogen zien wat er met haar gezin van toen is gebeurd. Geen misdaadroman, wel wrang, geestig en per hoofdstuk killer.
Gedeeld: duister, psychologisch, literair en met humor
Vlaamse misdaad met een grijns. Commissaris Van In moppert en drinkt zich door Brugge terwijl hij de dood van een Duitse zakenman moet verklaren. Je staat hier aan de kant van de politie en niet in het hoofd van de dader, dus het leest lichter en gewoner dan Dehouck.
Gedeeld: met humor, toegankelijk, spanning en expliciet geweld
De machteloosheid tegenover loketten en systemen, bij Dehouck de voedingsbodem voor alles, is hier de motor van de plot. Iemand heeft de identiteit van Michael Bellicher gestolen en hij moet bewijzen dat hij niet heeft gedaan wat er op zijn naam staat. Geen zwarte humor, wel een benauwd gevoel dat blijft hangen.
Een verdachte die je niet helemaal kunt peilen: onderzoeker Thomas Kuyper zit vast omdat een meisje is verdwenen dat hij als laatste zag. Zoals bij Dehouck kijk je lang mee met een man die zichzelf heel redelijk vindt. 't Hart houdt het kleiner en stiller, met een huwelijk als tweede onderwerp.
Stel dat je de humor van Dehouck weghaalt en alleen het zwart overhoudt. Flynn stuurt een verslaggeefster naar het gat in Missouri waar ze vandaan komt, voor een stuk over dode meisjes, en zet haar bij haar ijzige moeder aan tafel. Literair en traag; het snijden in eigen huid wordt gewoon beschreven.
Gedeeld: duister, psychologisch, beklemmend en literair
Ook Ross maakt een thriller van maatschappelijke onvrede, maar dan op landelijk niveau: hij bouwt een complotverhaal rond de moord op Pim Fortuyn in 2002. Verwacht geen zwarte humor en geen daderperspectief, wel feiten en verzinsels die door elkaar lopen en meer actie dan bij Dehouck.