Pekingeend bij nacht bundelt Wittemans stukken over haar jonge kinderen, en Klein huiselijk leed brengt haar columns uit een ander tijdschrift voor het eerst bij elkaar. Dezelfde droge stem, over het gewone gezinsleven.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Een koortsige kleuter die midden in de nacht pekingeend wil: dat soort scènes kent elke jonge ouder. Daphne Deckers schreef haar versie van die jaren op, luchtiger en minder scherp dan Witteman, maar ook zonder opsmuk.
Martin Bril schreef vanuit de vader wat Witteman vanuit de moeder schrijft: het gewone leven met kinderen, dag na dag. Teder en kort, met minder chaos en iets meer weemoed.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Witteman schrijft over drie kinderen tegelijk, Bril begon bij het eerste: hoe een man vader wordt en daar elk detail van noteert. Een kleiner boek, met dezelfde verwondering over wat een baby met een huishouden doet.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Daphne Deckers blikt terug op het hele moederschap, tot het huis weer leeg is. Wie in Pekingeend bij nacht de jonge jaren beleefde, leest hier hoe het verder gaat; persoonlijker en minder grappig, maar openhartig.
Drie kleine kinderen die nergens naar luisteren, bij Witteman; één hond die hetzelfde doet, bij Yvonne Kroonenberg. Haar zogenaamd praktische gids leest als een spiegel van Pekingeend bij nacht, even droog en zelfspottend.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Bij Witteman lopen de kinderen het huis overhoop; bij Simon Carmiggelt doen de dieren dat. Zijn korte kronkels hebben dezelfde droge, liefdevolle blik op wezens die niet doen wat je wilt.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Wie bij Witteman lacht om een nachtelijke etensvraag die uit de hand loopt, houdt ook van Thomas Verbogt, bij wie een gewoon gesprek over de vakantie al verwarring geeft. Zachter van toon, met hetzelfde oog voor het avontuur van alledag.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Witteman maakt van een huishouden met drie kleintjes een reeks droge sketches, en Wim de Bie deed dat met zijn Meneer Foppe, een figuur die over alles een mening heeft. Deze keuze bundelt het beste daarvan.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Heleen van Royen schreef net als Witteman over het leven als moeder, in verhalen die je in een paar minuten uit hebt. Openhartiger en minder absurd, maar met de herkenning die Pekingeend bij nacht zo leuk maakt.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Pekingeend bij nacht is Witteman op haar meest persoonlijk, en dat geldt ook voor dit boek van Marian Keyes. De Ierse romanschrijfster schrijft hier zonder verzonnen personages over zichzelf, even zelfspottend en open.
Een huishouden waar alles net te groot en te luidruchtig is: Witteman met haar kinderen, Toon Kortooms met zijn oom vol eetlust en sterke verhalen. Ouderwetse, gulle humor uit een ander Nederland.