Kernel hoort een stem uit het donker die hem roept; Martin Hopkins voelt op een afgelegen boerderij dat er iets oers op hem wacht. Het eerste boek van een reeks van Anthony Horowitz, net zo duister en snel als de Demonata.
Wie na negen Demonata-delen een nieuwe reeks zoekt met een jongen tegen eeuwenoude kwade krachten, kan bij Anthony Horowitz verder. Ook hier een reis naar een plek waar het oude kwaad wakker wordt, met meer avontuur en iets minder bloed.
In De duisternis roept moet Kernel weerstand bieden aan een lokroep in zijn hoofd. Michael Grant schrijft ook over een meisje dat niet weet wat er in haar eigen hoofd gebeurt, in een horrorverhaal vol mist en dreiging.
Kernel staat er straks vrijwel alleen voor in de demonenwereld. Bij Daniëlle Bakhuis wordt Chleo wakker tussen vreemden die moeten samenwerken om te overleven. Geen magie, wel dezelfde beklemming en een tempo dat niet afneemt.
Het lot van de mensheid hangt in De duisternis roept aan een draadje. In Uit het niets van Aline Sax is de ramp al gebeurd en schuilen de laatste mensen samen. Rustiger dan Shan, maar net zo somber over wat er van de wereld overblijft.
Een stem die Kernel roept, een vreemde die Sander een boodschap van de dood brengt: beide boeken beginnen met een dreiging die je niet kunt negeren. Evert Hartman houdt het realistischer, maar de spanning loopt even snel op.
Kernel moet steeds dieper het donker in. Prooi blijft in onze eigen wereld, maar ook Elle van den Bogaart schrijft over een jongen die in iets duisters terechtkomt. Een thriller zonder demonen, met dezelfde grimmige toon.
Kernel moet het tegen een overmacht opnemen; in Gegijzeld van Evert Hartman zitten leerlingen opgesloten met twee gewapende mannen. Een realistische spanningsroman, kort en hard, voor wie de Demonata om de dreiging las.
De lokroep in Kernels hoofd laat hem niet los, hoe hard hij ook tegenstribbelt. Bij Maren Stoffels blijkt een vakantie op zee een val waar niemand uit kan. Kort, snel en realistisch, voor Demonata-lezers die even geen demonen willen.
Kernel kent de demonenwereld al, maar Laura uit Moordmeiden speelt met zwarte magie zonder te weten waar ze aan begint. Mirjam Mous schrijft lichter en zonder bloed, met een vleugje occult dat Demonata-lezers zal aanspreken.
Wie bij De duisternis roept meeleefde met een jongen die zich niet kan losmaken van iets wat hem meetrekt, vindt dat ook in De val. Elle van den Bogaart schrijft realistisch over een jongen in een bende, even snel en zonder franje.
Kernel zou de wereld de afgrond in kunnen trekken; bij Daniëlle Bakhuis is de wereld al in handen van een streng regime. Een dystopische thriller voor wie na de Demonata iets wil met evenveel duisternis maar zonder demonen.