Boeken zoals De dromendieven

Waarom deze past

Ronan haalt dingen uit zijn dromen, Mo leest personages uit boeken tot leven, en in beide verhalen trekt die gave mensen aan die er misbruik van willen maken. Hart van inkt is avontuurlijker en sprookjesachtiger, maar deelt de vraag wat zo'n gave kost.

Gedeeld: spanning en langzaam opbouwend

Waarom deze past

Dromen als een plek waar je echt naartoe kunt: dat idee vind je ook in Silber, waar Liv 's nachts door gangen dwaalt en andermans dromen binnenloopt. Kerstin Gier houdt het lichter en grappiger dan Stiefvater, met dezelfde vraag wat in een droom echt is.

Gedeeld: spanning

Waarom deze past

Een groepje jongens, magie en een rivaliteit die langzaam iets anders wordt: wie Ronan en zijn vrienden mist, vindt bij Simon Snow en Baz dezelfde mix van spanning en droge humor. Rowell speelt meer met tovenaarsboeken, Stiefvater schrijft trager en dromeriger.

Gedeeld: meerdere vertellers, spanning en met humor

Waarom deze past

Het eerste boek van Stiefvater over Mercy Falls laat al zien wat ook De dromendieven draagt: een klein stadje, stille personages en magie die nooit hard wordt uitgelegd. Minder groepsgevoel dan bij de ravenjongens, meer liefdesverhaal.

Gedeeld: meerdere vertellers en romantisch

Waarom deze past

Ronan is zwijgzaam en hard naar buiten toe, net als Sean Kendrick, die op het eiland Thisby met gevaarlijke paarden rijdt. Dodenrit is een losstaand boek van Stiefvater met dezelfde langzame opbouw en een gesloten jongen die meer voelt dan hij laat zien.

Gedeeld: meerdere vertellers, langzaam opbouwend en literair

Waarom deze past

Een gave die je zelf niet in de hand hebt en die anderen begerig maakt: daar draait het bij Ronan om, en ook bij de families in De wilde gave. Le Guin vertelt ingetogener, met één jonge verteller die zijn eigen kracht niet vertrouwt.

Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch

Waarom deze past

Net als De dromendieven wisselt Koninginnen tussen meerdere hoofdpersonen die elk hun eigen geheime kracht hebben. Het tempo is even geduldig, het eiland vol rituelen even vreemd als Henrietta, en ook hier weet je lang niet wie je kunt vertrouwen.

Gedeeld: meerdere vertellers, langzaam opbouwend en spanning

Waarom deze past

Ronan worstelt met wat zijn familie hem heeft nagelaten; in Feniksbloed draait het om twee broers en een kracht die de een wel en de ander niet krijgt. Sneller en stedelijker dan Stiefvater, maar met dezelfde rauwe band tussen broers.

Gedeeld: meerdere vertellers en spanning

Waarom deze past

Wie bij Stiefvater vooral houdt van de stille, zorgvuldige zinnen en de wisseling tussen vertellers, vindt dat ook bij Bart Moeyaert. Geen magie, wel twee stemmen die om elkaar heen draaien en net zo veel ongezegd laten als Ronan en Adam.

Gedeeld: meerdere vertellers, langzaam opbouwend en literair

Waarom deze past

Ook bij Clary ontdekt een groepje vrienden een wereld die naast de gewone bestaat, met wezens die niemand anders opmerkt. Stad van beenderen is actievoller en draait meer om gevechten, terwijl De dromendieven de magie stil en raadselachtig houdt.

Gedeeld: spanning