van Andrea Camilleri
Kenmerkend: spanning, toegankelijk en politieonderzoek.
Waarom deze past
In De dans van de meeuw zoekt Montalbano naar zijn eigen Fazio; Rebus zoekt voor een oude bekende naar een vermiste jongeman. Allebei persoonlijke zoektochten waarbij een rechercheur buiten zijn boekje gaat, met Edinburgh in plaats van Sicilië.
Gedeeld: politieonderzoek, toegankelijk en verdwijning
Waarom deze past
De verdwijning van Fazio maakt De dans van de meeuw spannender dan de meeste Montalbano's. Stuart MacBride heeft diezelfde tikkende klok, want Logan McRae zoekt in Aberdeen naar mensen die zijn meegenomen. Grimmiger en natter dan Vigàta, met net zoveel zwarte humor.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en verdwijning
Waarom deze past
Het spannendste aan De dans van de meeuw is dat het een van Montalbano's eigen mensen treft. In Steenkoud staat Logan McRae na lang verlof meteen voor een akelige zaak in de Schotse winter; MacBride mengt net als Camilleri humor door het speurwerk, alleen veel killer.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en toegankelijk
Waarom deze past
Montalbano laat in De dans van de meeuw zijn vakantie schieten voor een zaak die hem raakt. Washington Poe heeft dat ook: een oude zaak waar zijn eigen naam aan vastzit. Een Engelse thriller met meer vaart en een team dat even trouw is als dat in Vigàta.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en toegankelijk
Waarom deze past
Bij Montalbano is het team rond de commissaris de helft van het plezier, en dat geldt ook voor Poe en Tilly Bradshaw. Waar De dans van de meeuw naar een verlaten Siciliaanse streek trekt, speelt Dode hoek zich af in Noord-Engeland, met een grimmiger toon.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en toegankelijk
Waarom deze past
De dans van de meeuw begint met een vakantie met Livia die niet doorgaat, en ook Tempe Brennan ziet haar reis met Ryan in gevaar komen door werk. Kathy Reichs is forensischer en minder grappig dan Camilleri, maar het tempo ligt even hoog.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en toegankelijk
Waarom deze past
Vond je bij De dans van de meeuw vooral de zoektocht naar een vermiste het spannendst, dan draait in Verloren meisjes een hele roman om zo'n zoektocht. Kim Stone werkt sneller en harder dan Montalbano, en de inzet ligt hoger.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en verdwijning
A.C. Baantjer
Waarom deze past
Iemand die zomaar weg is en een rechercheur die geen rust heeft tot hij weet waarom: zo werkt De dans van de meeuw, en zo werkt deze De Cock ook. Baantjer houdt het korter en Amsterdamser, met minder landschap en meer gesprekken op het bureau.
Gedeeld: politieonderzoek, toegankelijk en verdwijning
Waarom deze past
De dans van de meeuw voert Montalbano naar een verlaten streek waar een oud geheim ligt. Guido Eekhaut zet zijn Belgische speurders op een zaak waarin politiek en misdaad door elkaar lopen. Zakelijker en met minder humor, wel met dezelfde spanning.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en toegankelijk
Waarom deze past
In De dans van de meeuw werkt Montalbano buiten zijn gewone ritme, en Li Yan en Margaret Campbell doen dat in De rivaal ook, in de aanloop naar een groot sporttoernooi. Een heel ander decor, met dezelfde mix van speurwerk en een relatie die op de achtergrond meespeelt.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en toegankelijk
Waarom deze past
Waar Camilleri in De dans van de meeuw het Siciliaanse binnenland gebruikt, gebruikt Nele Neuhaus het Duitse heuvelland. Bodenstein en Kirchhoff werken als een vast duo, zoals Montalbano en Fazio, maar de toon is ernstiger en het boek dikker.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en toegankelijk
Waarom deze past
Na de zoektocht naar Fazio is De Midasmoorden een fijne overstap naar een andere eigenwijze commissaris. Van In heeft net als Montalbano een vaste rechterhand en een vriendin die geduld moet hebben; Brugge vervangt Vigàta, de knipoog blijft.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en toegankelijk
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
