De heldin van De chemicus en Jason Bourne zijn allebei gevormd door een geheime dienst die hen nu zelf liever kwijt is. Ludlum is ouder en zwaarder op internationale intriges, Meyer persoonlijker, maar het gevoel dat je niemand meer kunt vertrouwen is hetzelfde.
De chemicus is voortdurend op haar hoede, en Emily Hudson moet in Vluchtroute overleven in handen van mannen die iets van haar denken te hebben. Iris Johansen houdt het tempo nog hoger, met minder vakkennis en meer achtervolging.
Een vrouw die onder steeds andere namen leeft en een dienst die haar zoekt: Duistere stromen van Dean Koontz zou zo naast De chemicus kunnen staan. Koontz laat haar vooral zien door de ogen van de man die haar zoekt, wat de spanning anders verdeelt.
Bij Sandra Brown moet een premiejager een vrouw uit de weg ruimen en raakt hij juist bij haar betrokken. Ook Meyer verweeft een romance in haar actieplot, maar bij Brown krijgt de liefde meer ruimte en bij De chemicus de trucs van het vak.
Ook LuAnn Tyler moet bij David Baldacci onder een nieuwe identiteit verdwijnen na een deal die te mooi was om waar te zijn. Het boek speelt langer in het gewone leven dan De chemicus, maar de angst dat het verleden je komt halen, drijft beide verhalen.
Roger Brown is net als de chemicus een vakman die ineens zelf het doelwit wordt. Jo Nesbø houdt het korter, zwarter en grappiger, met een hoofdpersoon die minder sympathiek begint maar je net zo hard laat meeleven.
Iemand die hoort dat de mensen om hem heen niet zijn wie ze lijken: Het Osterman weekend draait om hetzelfde wantrouwen als De chemicus. Ludlum zet het grotendeels op één weekend in een huis, waardoor het benauwder en minder actiegericht aanvoelt.
De chemicus weet dat haar eigen dienst haar heeft verraden, en FBI-agent Web London moet bij Baldacci uitzoeken wie hem in een val liet lopen. Breder verteld, met meer personages en politiewerk, maar met dezelfde vraag wie er aan de touwtjes trekt.
Mary Higgins Clark laat een makelaar onder een andere naam verder leven nadat ze een moord heeft gezien, en dat bestaan op de vlucht lijkt sterk op dat van de chemicus. Minder geweld en geen geheime dienst, wel een vrouw die nergens veilig is.
Drex Easton jaagt jaren op één man en gebruikt daarvoor elke truc, een vasthoudendheid die je in De chemicus ook ziet. Sandra Brown mengt de jacht met een flinke dosis romantiek, net als Meyer, al ligt het accent bij Brown meer op de verleiding.
Frankie Elkin werkt, net als de chemicus, buiten elk systeem en vertrouwt vooral op zichzelf. Lisa Gardner maakt er een zoektocht naar een vermist meisje van, rustiger dan Meyers actiethriller, met een heldin die net zo eigenzinnig is.
Ook Robert Langdon wordt met een smoes in een val gelokt, zoals de chemicus het aanbod van haar oude dienst wantrouwt. Dan Brown draait meer om raadsels en geheime genootschappen in Washington dan om ondervragingen, maar het tempo ligt even hoog.