Odd Thomas brengt een winter door tussen monniken, en ook bij Peter Straub houdt de kou een stadje in zijn greep terwijl oude mannen spookverhalen vertellen. Trager en literairder dan Koontz, met een dreiging die net zo stil naderbij sluipt.
Wie Odd Thomas om zijn droge grappen en zijn eigenaardige gave waardeert, vindt bij Koontz nog zo'n held: Christopher Snow, die door een huidaandoening alleen 's nachts leeft. Ook hier speelt een slimme hond een rol, en de toon is net zo luchtig-duister.
De besneeuwde abdij in De broeder heeft iets van een kerk die van de wereld is afgesloten, en Åsa Larsson begint haar reeks met een moord in een kerk in Kiruna, midden in de poolwinter. Een Zweedse misdaadroman, minder bovennatuurlijk.
Odd zit vast in een abdij in de sneeuw, en Ari Thór belandt bij Ragnar Jónasson in een IJslands vissersdorp dat in de winter van de wereld is afgesloten. Allebei verhalen waarin isolement en kou de spanning opvoeren.
De ijzige stilte van de Sierra Nevada maakt De broeder benauwd, en Jónasson gebruikt een leeg ziekenhuis aan de IJslandse oostkust voor hetzelfde effect. Rustiger en klassieker, een detective in plaats van een geestenziener.
Koontz mengt in De broeder spanning met humor, en Stuart MacBride doet dat in het winterse Aberdeen met een rechercheur die net terug is van ziekteverlof. Rauwer en realistischer, maar ook met een zwartgallige grap op elke pagina.
Wie de onderkoelde grappen van Odd Thomas waardeerde, vindt bij MacBride een even sarcastische hoofdpersoon die tegen zijn zin op het platteland belandt. Een Schotse politieroman, grover en zonder geesten.
Koontz verbindt een afgelegen plek met oude kwade krachten, en Yrsa Sigurðardóttir laat een advocate in Reykjavik een moord onderzoeken met een spoor naar heksenvervolging. Spannend, met een vleugje humor en duistere geschiedenis.
De broeder speelt zich af in een kale, besneeuwde omgeving, en Mankell begint Wallander met een gruwelijke overval op een boerderij in het winterse Skåne. Somberder en realistischer, met een vermoeide maar volhardende speurder.
Odd Thomas ziet onheil aankomen dat anderen missen, en Erlendur heeft bij Indriðason een vergelijkbaar oog voor wat er onder de oppervlakte zit. Een IJslandse politieroman met dezelfde kou en een donker familiegeheim.
Koontz bouwt De broeder langzaam op, met eerst de sfeer van de abdij en de monniken. Håkan Nesser neemt in zijn eerste Barbarotti nog meer tijd voor een familie die vlak voor kerst bijeenkomt, met spanning die pas laat toeslaat.
Gedeeld: duister, ijzige sfeer en langzaam opbouwend
Bij Koontz trekt een witte hond mee door de sneeuw, en bij Mari Jungstedt ligt een hond naast het slachtoffer op Gotland. Een toegankelijke Zweedse misdaadreeks die net zo prettig wegleest als de Odd Thomas-boeken.