Boem-Boem is dood was het tweede Warshawski-boek, en Corpus delicti is het tweede deel met Kay Scarpetta. Allebei vroege boeken van een sterke reeks, waarin de hoofdpersoon haar plek nog bevecht tussen mannen die haar onderschatten.
Vic is in Boem-Boem is dood juriste én speurder, en Mickey Haller laat zien hoe dat juridische werk er van binnen uitziet. Connelly is sneller en meer gericht op de rechtszaal, maar wie de juridische kant van Paretsky kan waarderen, zit hier goed.
Na de havens van de Grote Meren in Boem-Boem is dood is dit een Belgische variant: een speurder die zijn stad door en door kent en met humor door een zaak loopt. Aspe is luchtiger en Brugs van kleur, maar het tempo is net zo vlot.
Boem-Boem is dood heeft een hoog tempo en een speurder die zich niet laat afschepen; King en Maxwell zijn ook zo'n stel dat blijft doorvragen. Baldacci is sneller en actievoller, met minder aandacht voor de stad zelf.
Vic gelooft in Boem-Boem is dood niet dat haar neef per ongeluk stierf, en Kim Stone weigert in Verborgen waarheid ook de makkelijkste uitleg. Marsons schrijft harder en sneller, maar de koppigheid van de hoofdpersoon is dezelfde.
Na de havens en graanhandelaren van Boem-Boem is dood brengt Läckberg je naar een Zweeds kustdorp waar een realitysoap neerstrijkt. Erica en Patrik vormen een warmer duo dan de eenling Vic, maar ook hier botst de schijnwereld van roem met een echt misdrijf.
Gedeeld: spanning, toegankelijk en wie-heeft-het-gedaan
Montalbano is net als Vic een speurder die met humor en koppigheid door een zaak gaat. Na de koude haven van Boem-Boem is dood biedt Vigàta zon, goed eten en een commissaris die zijn eigen regels volgt.
Gedeeld: spanning, toegankelijk en wie-heeft-het-gedaan
Waar Vic in Boem-Boem is dood rouwt om haar neef, verliest Ruth Galloway hier een oude vriend. Ook zij zoekt verder dan de politie wil, al gaat het bij Griffiths minder hard en draait het om archeologie in plaats van scheepvaart.
Gedeeld: spanning, toegankelijk en wie-heeft-het-gedaan
Boem-Boem is dood begint met de dood van iemand die Vic na staat, en Kinsey Millhone overkomt hier iets vergelijkbaars. De politie wil het afsluiten, de speurster niet: Grafton en Paretsky schreven die koppigheid allebei met droge humor.
Crichton laat een rechercheur in Los Angeles op een machtig bedrijf stuiten, en dat herken je uit Boem-Boem is dood, waar Vic de scheepvaartwereld tegen zich krijgt. Minder humor, meer spanning rond techniek en zakencultuur.
Vic heeft in Boem-Boem is dood een zwarte band in karate en een grote mond; Max Winter is rustiger, maar net zo onafhankelijk. Thijssen is een goede Nederlandse keuze als je na Paretsky een eigenzinnige privédetective zoekt.
Gedeeld: spanning, toegankelijk en wie-heeft-het-gedaan
Een groot deel van Boem-Boem is dood speelt zich af rond schepen en koud water, en Cornwell kiest voor dezelfde kille omgeving van havens en wrakken. Scarpetta is forensischer en donkerder, Vic sociaal betrokkener, maar de dreiging ligt dicht bij elkaar.