Opnieuw een stadje in Maine waar iets oers de bewoners een voor een te pakken neemt. King volgt in Het net als in Bezeten stad een grote groep inwoners, maar maakt alles nog groter: twee tijdlijnen, zeven vrienden en een stad die het kwaad liever niet ziet.
Gedeeld: klein dorp (small town), duister, langzaam opbouwend, meerdere vertellers en beklemmend
King houdt het hier kleiner dan in Jerusalem's Lot: één gezin dat naar Maine verhuist, en een plek achter het huis die je beter met rust kunt laten. Hetzelfde langzaam opbouwende onheil, net zo meedogenloos, maar persoonlijker en verdrietiger.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend, beklemmend en spanning
Thomas Olde Heuvelt bouwt zijn verhaal net zo geduldig op als King in Bezeten stad, met meerdere vertellers en een dreiging die pas laat haar gezicht laat zien. Geen vampiers maar een berg die iemand niet loslaat, en een stille, Nederlandse kilte.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend, meerdere vertellers, beklemmend en spanning
Een buitenstaander komt naar een dorp waar niemand over een bepaald huis wil praten, net als Ben Mears met het Marstenhuis. Susan Hill houdt het kort en klassiek: mist, kwelders en een zwijgende gemeenschap. Minder bloed, wel net zoveel onheil.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend, beklemmend en spanning
Het spookhuis als hoofdpersoon, zoals het Marstenhuis boven Jerusalem's Lot uittorent. Shirley Jackson laat vier mensen intrekken in een huis dat op hen lijkt te wachten. Psychologischer en minder bloederig, met een dreiging die vooral tussen de regels zit.
Gedeeld: langzaam opbouwend, beklemmend, duister en spanning
Shirley Jackson laat zien hoe vijandig een klein dorp kan zijn tegenover een familie die het niet vertrouwt. Waar King de inwoners van Jerusalem's Lot een voor een volgt, kijk je hier vanuit het huis naar buiten. Kort, vreemd en verontrustend.
Gedeeld: klein dorp (small town), duister, langzaam opbouwend en beklemmend
Silvia Moreno-Garcia schrijft een gotische roman rond een vervallen landhuis in de bergen, bewoond door een Engelse familie met vreemde gewoonten. Net als bij het Marstenhuis voel je meteen dat er iets niet klopt, en het onheil bouwt traag maar gestaag op.
Gedeeld: duister, langzaam opbouwend, beklemmend en spanning
Leende King voor Bezeten stad bij Dracula, dan is dit de andere grote klassieker uit de vroege horror. Mary Shelley vertelt ook via meerdere stemmen en bouwt rustig op. Meer filosofie en medelijden, minder schrikmomenten.
Gedeeld: meerdere vertellers, langzaam opbouwend en duister
Een uitgestorven gehucht aan een fjord, een paar vrienden die er een oud huis opknappen en iets wat hen daar niet wil hebben. Yrsa Sigurðardóttir bouwt net zo traag op als King, met twee verhaallijnen die naar elkaar toe groeien.
Gedeeld: langzaam opbouwend, beklemmend, duister, meerdere vertellers en spanning
Ook hier een groot huis dat een eigen wil lijkt te hebben en een buitenstaander die er steeds banger van wordt. Daphne du Maurier kent geen monsters, maar de sluipende opbouw en de dreiging van het verleden passen bij wie King om zijn sfeer leest.
Gedeeld: langzaam opbouwend, beklemmend, duister en spanning
Een afgesloten gemeenschap op een Schots eiland, een sekte en geruchten over een wezen in de heuvels: Mo Hayder brengt dezelfde mix van kleine gemeenschap en onbekend kwaad als King in Jerusalem's Lot. Meer thriller, met een journalist als speurder.
Een moord op een student in Reykjavik leidt naar oude IJslandse geschriften over heksenvervolging. Minder bovennatuurlijk dan King, maar met dezelfde fascinatie voor oud kwaad dat in een gewone gemeenschap blijft doorwerken. Met een vleugje droge humor.