Leesradar.

Schrijvers zoals Margaret Atwood

  1. George Orwell

    Waarom deze past

    Net als Het verhaal van de dienstmaagd laat 1984 een totalitaire staat zien door de ogen van één gewoon iemand die in stilte twijfelt aan alles wat moet. Orwell is grimmiger en politieker, Atwood persoonlijker, met veel aandacht voor het lichaam en de herinnering.

  2. Ursula K. Le Guin

    Waarom deze past

    Ursula K. Le Guin gebruikt sciencefiction zoals Atwood dat doet: als denkoefening over macht, geslacht en samenleving, niet om de techniek. In De linkerhand van het duister speelt geslacht een even grote rol als in Gilead, maar Le Guin is hoopvoller.

  3. Octavia E. Butler

    Waarom deze past

    Octavia E. Butler schrijft net als Atwood over vrouwen die overleven in een samenleving die uit elkaar valt of hen als bezit ziet. Parable of the Sower ligt dicht bij Oryx en Crake: een ingestorte wereld, een jonge hoofdpersoon en een nieuw geloof dat ontstaat.

  4. Kazuo Ishiguro

    Waarom deze past

    Kazuo Ishiguro laat in Laat me nooit alleen een verteller rustig terugblikken op een systeem dat haar leven bepaalt, zoals Vanfred dat doet in Het verhaal van de dienstmaagd. Ishiguro is ingetogener en stiller, Atwood scherper en ironischer.

  5. Toni Morrison

    Waarom deze past

    Toni Morrison schrijft net als Atwood over vrouwen wier lichaam en geschiedenis door anderen worden opgeëist, in een rijke, poëtische stijl. Morrison blijft dicht bij de Amerikaanse slavernij en de nasleep daarvan, Atwood kiest vaker de toekomst of het Canadese verleden.

  6. Madeline Miller

    Waarom deze past

    Madeline Miller vertelt Griekse mythen opnieuw vanuit de vrouw aan de zijlijn, precies wat Atwood deed in Penelope met de vrouw van Odysseus. Circe is uitgebreider en warmer, Penelope korter en spottender, maar beide geven het woord aan wie het nooit kreeg.

Redactie Leesradar Bijgewerkt op