Het dossier

van Anya Niewierra

Weduwe Josta Bresse overleeft een aanslag en vermoedt al snel een verband met haar verleden: vijfentwintig jaar eerder vervalste ze kunst voor het DDR-regime, tot de Stasi haar en haar collega's oppakte. Stof genoeg voor een leesclub: hoe leef je verder met wat een regime je liet doen, en hoeveel ben je bereid te riskeren om de waarheid boven tafel te krijgen?

Tijdens het lezen (zonder spoilers)

Hoe zou je Josta omschrijven op basis van de eerste hoofdstukken?
Wat vond je van de manier waarop Josta reageert op de aanslag op haar leven?
Waarom gaat Josta volgens jou op zoek naar haar oud-collega's, in plaats van het verleden te laten rusten?
Hoe zet de schrijfster het heden af tegen de wereld van de DDR en de Stasi?
Wat wist je vooraf van kunstvervalsing in opdracht van een staat, en wat vond je van die kant van het verhaal?

Na het uitlezen (bevat spoilers)

Voor wie het uit heeft: hoe is je beeld van Josta veranderd tussen het begin en het slot?
Voor wie het uit heeft: in hoeverre begrijp je de keuzes die ze destijds in de DDR maakte?
Voor wie het uit heeft: wat had jij in de plaats van Josta gedaan bij de keuze waarvoor ze aan het eind komt te staan?
Voor wie het uit heeft: welke gevolgen heeft het dossier voor de mensen om Josta heen, en vind je die geloofwaardig?
Voor wie het uit heeft: wat zegt het boek volgens jou over schuld en verantwoordelijkheid onder een dictatuur?