Harry Potter en de steen der wijzen

van J.K. Rowling

Een jongen die in de kast onder de trap slaapt, hoort op zijn elfde dat hij een tovenaar is en vertrekt naar Zweinstein. Het eerste deel van de reeks is goed te bespreken omdat het over meer gaat dan toverkunst: over ergens bij willen horen, over vriendschap die je moet verdienen en over moed in het klein. Bovendien heeft bijna iedereen een eigen herinnering aan dit boek.

Tijdens het lezen (zonder spoilers)

Het boek opent bij de Duffelingen in de Ligusterlaan en niet bij Harry zelf. Wat doet die keuze met je eerste indruk van de tovenaarswereld?
Harry is beroemd voordat hij zelf weet waarom. Hoe gaat hij daar in de eerste weken op Zweinstein mee om, en hoe zou jij dat doen?
Wat maakt dat Harry, Ron en Hermelien vrienden worden, terwijl ze in het begin slecht bij elkaar lijken te passen?
Welk detail van Zweinstein of de Wegisweg bleef je het meest bij, en waarom juist dat?

Na het uitlezen (bevat spoilers)

Voor wie het uit heeft: op welk moment begon je te twijfelen aan wie de schuldige was, en welke aanwijzingen had je achteraf kunnen zien?
Voor wie het uit heeft: Perkamentus laat drie eerstejaars heel ver gaan. Wat vind je van de manier waarop hij Harry beschermt en tegelijk zijn gang laat gaan?
Voor wie het uit heeft: Marcel krijgt aan het slot punten omdat hij tegen zijn vrienden in durfde te gaan. Waarom legt het boek daar zoveel nadruk op?
Voor wie het uit heeft: wat laat de Spiegel van Neregeb zien over Harry, en wat zou jij erin hopen of vrezen te zien?