In Zeiseman liggen alle leeftijden van Remigius als lagen over elkaar. De Jong pakt het omgekeerd aan en zet drie losse momenten uit één jeugd naast elkaar, zodat je een jongen ziet groeien. Dikker en zinnelijker, net zo gericht op het innerlijk.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Zeiseman laat de jongen en de oude man in één hoofd samenvallen. Tomas Lieske maakt dat letterlijk: Anton komt na het verlies van zijn grote liefde zichzelf als kleine jongen tegen op straat. Vreemd, poëtisch en literair.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Een man die in korte tijd zijn hele leven overziet, zoals Remigius onder de abeel. Cees Nooteboom laat een leraar klassieke talen wakker worden in Lissabon en terugblikken. Kort, lyrisch en raadselachtig.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Het kind dat Remigius ooit was, leeft nog in hem. Erwin Mortier schrijft over Anton, die als enig kind opgroeit in een huis aan de dijk, tussen ooms en tantes. Poëtisch en zintuiglijk.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Remigius is alleen en heeft veel verloren. Bij Leo Pleysier zit Anna Brems na jaren weer tegenover haar broer aan het familiediner. Vlaams, ingetogen en met veel gevoel voor wat niet gezegd wordt.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Engelen uit een glas-in-loodraam die het leven van een oude man becommentariëren: wie dat beeld mooi vond, vindt bij Nooteboom een vrouw die als engel meedoet aan een kunstproject. Speels, literair en ook over verlies.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
Zeiseman kijkt naar een leven dat langzaam ten einde loopt. Tom Lanoye schrijft over zijn moeder, die na een beroerte haar spraak verliest en afgetakeld raakt. Groots, Vlaams en ontroerend.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
De engelen in het glas-in-lood geven Zeiseman iets van een zinnebeeld. Haasse bouwt haar korte boek ook rond een paar beelden die een oudere schrijfster niet meer loslaten, en die haar terugvoeren naar vroeger. Beschouwend, helder en sober.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Remigius zit dicht bij de natuur, onder zijn abeel in de avondzon. Mariken Heitman stuurt Elke naar een Waddeneiland met een vergeten erwtenras. Langzaam, aards en literair.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Een plek waar de tijd in lagen ligt: in Zeiseman het hoofd van Remigius, bij Niña Weijers een oud pand aan een stadspark waar een vrouw een boek schrijft. Beschouwend en mooi gebouwd.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch
Zeiseman gaat over verlies en een leven dat zich afrondt. Jan van Mersbergen laat Marius in New York horen dat zijn moeder er kritiek aan toe is. Ingetogen en emotioneel.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en literair
De lagen van een leven, verteld met verbeelding: Maria Stahlie zet niet Egidius maar Annette van 't Hoff centraal. Literair, speels en met een eigen kijk op tijd en herinnering.
Gedeeld: langzaam opbouwend, literair en psychologisch