Kenmerkend: emotioneel, toegankelijk en knus.
Waarom deze past
Net als in het koffiehuis van Kawaguchi volg je in deze Japanse bundel steeds andere mensen die een klein moment uit hun leven delen. Hier is het een kat die de rode draad vormt in plaats van een stoel in een café, met hetzelfde zachte, troostende effect.
Gedeeld: toegankelijk, emotioneel en meerdere vertellers
Hiro Arikawa
Waarom deze past
Een vrouw die nog één keer haar zus wil zien, een man die terugreist naar oude vrienden: Hiro Arikawa doet het met een busje in plaats van een tijdreis. Japans, kort en recht in het hart, net als het eerste deel van Kawaguchi.
Gedeeld: emotioneel, meerdere vertellers en toegankelijk
Rachel Joyce
Waarom deze past
Een gesprek dat je nog had willen voeren: dat drijft de bezoekers van het koffiehuis, en het zet ook Harold Fry in beweging. Rachel Joyce schrijft net zo eenvoudig en warm, alleen loop je hier mee door Engeland in plaats van stil te zitten in een café.
Gedeeld: emotioneel, toegankelijk en relatie en huwelijk
Fredrik Backman
Waarom deze past
Kawaguchi geeft zijn personages één kop koffie lang om iets recht te zetten. Fredrik Backman doet iets vergelijkbaars in een korte, ontroerende vertelling over een man die terugkijkt op wat hij met zijn leven heeft gedaan.
Gedeeld: emotioneel, toegankelijk en literair
Valérie Perrin
Waarom deze past
Kawaguchi serveert verdriet in vier korte bezoeken aan één Tokiose stoel. Valérie Perrin neemt er een dikke Franse roman voor, met een hoofdpersoon die zelf naar andermans verhalen luistert. Trager, maar met diezelfde stille troost.
Gedeeld: emotioneel, toegankelijk en meerdere vertellers
Agnès Martin-Lugand
Waarom deze past
De titel past al bij Funiculì Funiculà, en ook de inhoud: een vrouw die na een groot verlies verdoofd verder leeft en langzaam weer opkrabbelt. Agnès Martin-Lugand schrijft net zo licht over zwaar verdriet als Kawaguchi.
Gedeeld: emotioneel, toegankelijk en knus
Waarom deze past
De vrouw met de man die zijn geheugen verliest, rouwt om iemand die er nog is; bij Mike Gayle rouwt een vader om zijn vrouw die er niet meer is. Warm en Brits, en net zo hoopvol over wat er na verlies kan groeien.
Gedeeld: toegankelijk, emotioneel en knus
Waarom deze past
Kawaguchi speelt met een vleugje magie in een gewone stad, en dat doet Matt Haig ook. Een gepensioneerde lerares krijgt op Ibiza te maken met iets wat ze niet kan verklaren, en net als in het koffiehuis draait het om spijt en tweede kansen.
Gedeeld: toegankelijk, emotioneel en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Vier gasten met elk hun eigen gemis, in één ruimte: Fredrik Backman pakt dat idee op met een gijzeling, waar Kawaguchi een kop koffie gebruikt. Zweeds, rommeliger en grappiger, maar met dezelfde vraag wat je elkaar nog wilt zeggen.
Gedeeld: meerdere vertellers, emotioneel en toegankelijk
Waarom deze past
Elk hoofdstuk van Kawaguchi volgt een andere gast met een eigen verlangen. Maeve Binchy werkt net zo, met vaste reizigers in een busje naar een Iers dorp, en ook bij haar leer je hen stuk voor stuk beter kennen.
Gedeeld: toegankelijk, meerdere vertellers en emotioneel
Mélissa Da Costa
Waarom deze past
Het koffiehuis gaat over de tijd die je nog hebt met iemand die je liefhebt. Mélissa Da Costa schrijft over een jonge man die weet dat zijn geheugen hem gaat verlaten en op reis gaat. Langer en trager, maar even ontroerend.
Gedeeld: emotioneel, toegankelijk en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Een van de vrouwen in Funiculì Funiculà wil nog één keer met haar zus praten; familiebanden zijn de kern van het boek. Grimaldi zet een moeder en haar dochters samen op reis, Frans, licht en even hartelijk.
Gedeeld: toegankelijk, emotioneel en knus
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
