Na een feest weet Roos niet meer wat er gebeurde, en Thomas weet na twee seconden aan de telefoon precies wat hij heeft aangericht. Van den Bogaart volgt in beide boeken een tiener die vecht met de vraag of je de waarheid kunt vertellen.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Roos is voorzichtig met seks terwijl haar klas over niets anders praat, en Coco aarzelt lang voordat ze een foto van zichzelf naar Nick stuurt. Slegers en Van den Bogaart schrijven allebei eerlijk over grenzen en wat er gebeurt als iemand daar overheen gaat.
Roos weet niet meer wie ze nog kan vertrouwen, en bij Moira groeit hetzelfde wantrouwen door brieven van een onbekende. Stoffels is korter en meer thriller, minder gericht op de nasleep.
Bakhuis zet Jade tegenover Zoe, het meisje dat zij vroeger pestte en dat na jaren terugkomt op school. Net als in Verdoofd draait het om wat er onder klasgenoten gebeurt en wat niemand hardop durft te zeggen.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Waar Roos een feest niet meer kan terughalen, moet het populaire meisje bij Lauren Oliver haar vrijdag juist telkens overdoen. Elke ronde laat zien hoe wreed haar vriendinnen voor anderen zijn, net zo eerlijk over groepsgedrag op feestjes als Verdoofd.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Roos voelt zich na dat feest nergens meer veilig, en bij Geldof wordt juist het eigen huis een broeinest zodra er twee familieleden intrekken. Dezelfde psychologische scherpte, alleen schuift het gevaar van de dansvloer naar de keukentafel.
Becca vangt op wat mensen denken en weet daardoor al vroeg dat een volwassene in haar buurt gevaarlijk is, zoals Roos niet meer weet wie ze nog kan vertrouwen. George is mysterieuzer en speelt op een eiland in Amerika.
Vesper rekent op een vakantie en merkt aan boord dat ze verkeerd zat; Roos ging naar een feest en werd ziek en verward wakker. Stoffels maakt van dat verlies van controle een snelle thriller, minder over de nasleep dan Verdoofd.
Zes vrienden die elkaar ineens moeten wantrouwen: Holly Jackson laat net als Verdoofd zien wat er gebeurt als je niet weet wie in je eigen groep iets verbergt. Hoger tempo en meer actie, minder nadruk op de gevolgen.
In Carp doen eindexamenleerlingen mee aan een gevaarlijk zomerspel, en net als Roos merken ze hoe snel een groep over grenzen gaat. Oliver vertelt het vanuit meer spelers en maakt er een spannend Amerikaans verhaal van.
Middelbeek laat Suzanne anoniem bloggen over jongens, een lichtere kijk op hetzelfde schoolklimaat waarin in Verdoofd alles om seks lijkt te draaien. Toegankelijk en jonger van toon, met minder spanning maar met dezelfde vraag hoe je je eigen grens bewaakt.
Hartman laat leerlingen een aanval op hun school doorstaan, en net als Verdoofd gaat het om jongeren die moeten verwerken dat iemand ze iets heeft aangedaan. Ouder van stijl, korter en meer gericht op de spanning van het moment.