van Susan Meissner
Kenmerkend: emotioneel, toegankelijk en langzaam opbouwend.
Waarom deze past
Een kind dat op klaarlichte dag verdwijnt, en iemand die daarna jaren met dat ene moment leeft: bij Meissner is het Megan, bij Ian McEwan een vader die met zijn dochtertje van drie boodschappen doet. Literairer en zwaarder, met dezelfde stille nasleep.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en verdwijning
Rachel Joyce
Waarom deze past
Megan was zeven toen één middag alles veranderde; bij Rachel Joyce is het een jongen van elf in 1972, en ook hij draagt dat moment mee tot ver in zijn volwassen jaren. Iets lichter en vreemder van toon, met een vergelijkbare stille dreiging.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
Waarom deze past
Megan en Jen waren onafscheidelijk, net als Sylvie en de eigenzinnige Andrée op hun katholieke meisjesschool. Simone de Beauvoir schrijft korter en scherper over zo'n vriendschap en hoe diep een jeugdband in een leven snijdt.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Waarom deze past
Eén zin van een zeventienjarige tegen zijn broer, en jaren later leeft hij nog in de schaduw ervan. Anne Tyler volgt dat net zo geduldig als Meissner de volwassen Megan, die dat ene middaguur nooit kwijtraakte.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
Waarom deze past
Iemand die spoorloos is en iemand die achterblijft met vragen: Megan na de ontvoering van Jen, bij Haruki Murakami leraar K. die in stilte verliefd is op Sumire. Dromeriger en raadselachtiger dan Meissner, met hetzelfde gemis.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en verdwijning
Waarom deze past
Een beroemde schrijver blijft vol vragen achter als zijn vrouw Esther spoorloos verdwijnt. Paulo Coelho maakt van dat gemis een zoektocht, zoals Megan na vijftien jaar opnieuw naar die zomermiddag moet kijken.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en verdwijning
Waarom deze past
De verlegen Megan kijkt als kind vooral toe, en Klara, een robot in een winkel, doet niets anders dan kijken naar kinderen en hun ouders. Kazuo Ishiguro schrijft stiller en vreemder, maar ook hier gaat het over vriendschap met een kind en wat je kunt verliezen.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
Waarom deze past
Rechter Fiona Maye staat bekend om haar zorgvuldige vonnissen, tot een zaak dichter bij haar komt dan goed is. Ian McEwan schrijft net als Meissner ingetogen over een volwassene die rekenschap moet afleggen over één moment.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
Waarom deze past
Maya komt uit een leven van drugs en geweld in Las Vegas en wordt door haar oma naar het stille eiland Chiloé gestuurd. Isabel Allende vertelt net als Meissner over een jonge vrouw die in het reine moet komen met wat er vroeger misging.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Waarom deze past
Een oude wond die niet langer te negeren is: voor Megan na een onverwacht telefoontje, voor de zieke oud-leraar Gerlof de Windt bij Tessa de Loo. Rustig en psychologisch verteld, met dezelfde langzame opbouw.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
Waarom deze past
Hans Giebenrath is de slimste leerling van zijn dorp in het Zwarte Woud, en iedereen verwacht veel van hem. Hermann Hesse beschrijft net als Meissner een gevoelig kind dat de druk van buitenaf in stilte draagt; ouder, maar verrassend herkenbaar.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
Waarom deze past
De verlegen Megan wordt een volwassene die nog steeds door haar kindertijd wordt gestuurd, en zo'n verlegen jongen die later bioloog wordt, staat centraal bij Maarten 't Hart. Hollandser en ironischer, met dezelfde eenzaamheid.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en psychologisch
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
