Bij Stalker weet je dat iemand kijkt voordat hij toeslaat; Tess Gerritsen speelt met precies die angst. Jane Rizzoli krijgt het in Boston aan de stok met een dader die het werk van een eerdere moordenaar lijkt voort te zetten. Veel forensisch detail, hetzelfde hoge tempo.
Val McDermid laat een Britse profielschetser werken aan een zaak rond jongeren die via internet in de val worden gelokt. Dat digitale loeren past bij de filmpjes uit Stalker. Psychologie gaat hier voor actie, en de ontknoping komt langzamer en met meer nadruk op het waarom.
Gedeeld: seriemoordenaar, psychologisch en politieonderzoek
Een moordenaar die vrouwen in hun eigen huis opzoekt, en een slachtoffer van vroeger dat nog leeft: Gerritsen bouwt De chirurg op het soort angst dat ook Stalker voedt. Het medische detail is hier groter, het tempo even hoog, en bloed wordt niet gespaard.
Gedeeld: seriemoordenaar, expliciet geweld en snel tempo
Nesbø haalt Harry Hole terug uit Hongkong omdat Oslo een moordenaar heeft die niemand anders aankan, zoals de politie in Stalker eigenlijk Joona nodig heeft. Ook hier wisselen de stemmen, dader inbegrepen, en de moorden zijn minstens zo wreed. Wel een flink dikker boek.
Gedeeld: seriemoordenaar, expliciet geweld en meerdere vertellers
Stephen King laat een onbekende dreigen met een reeks doden, en de lezer kent al snel diens gedachten, net zoals Kepler je soms door de lens van de stalker laat kijken. Holly Gibney is een bedeesde, koppige speurder. Amerikaanser, en net zo vlot verteld.
Gedeeld: spanning, korte hoofdstukken en meerdere vertellers