Elisabeth haalt een vreemde in huis, en Sam Laschen zoekt aan de kust een rust die niet lang duurt: Nicci French bouwt net als Pressler een thuis dat langzaam onveilig wordt. Iets meer speurwerk, met dezelfde beklemmende sfeer rond een vrouw die een ander wil helpen.
Ook bij Charlotte Link krijgen mensen onverwachte gasten in huis, en groeit uit dat gastvrije gebaar een sluipend onbehagen. Link vertelt breder en met meer vertellers dan Pressler, maar de spanning in de huiskamer is dezelfde.
Ruth Rendell laat Philip vallen voor een vrouw die hem steeds verder meetrekt, zoals Elisabeth zich laat inpalmen door de jonge vrouw die ze in huis neemt. Psychologisch fijnzinnig en traag opbouwend, met een obsessie die je langzaam ziet groeien.
Elisabeth raakt haar rust kwijt door iemand die te dichtbij komt, en Rendell toont een man die zijn ex niet kan laten gaan. Ze kijkt van heel dichtbij mee in dat hoofd, en laat net zo goed als Pressler zien hoe een gewoon leven onder druk komt te staan.
Een vreemd telefoontje van de ex van haar man brengt het keurige gezinsleven van Bonnie aan het wankelen, zoals het nieuwe gezelschap dat bij Elisabeth doet. Joy Fielding schrijft vlotter en Amerikaanser, met dezelfde focus op relaties die minder stevig zijn dan ze lijken.
Joanne Hunter blijft na het vertrek van haar man achter in een huis waar de dreiging steeds dichterbij komt, en die angst binnenshuis kent Rozengif ook. Fielding geeft meer ruimte aan vriendschap en gezin, Pressler aan het innerlijk van haar schrijfster.
Elisabeth vindt na twee scheidingen eindelijk rust, Margot zoekt na haar scheiding houvast bij een bekende fotograaf. Esther Verhoef laat net als Pressler zien hoe een nieuwe relatie een vrouw kwetsbaar maakt, en bouwt de spanning even geduldig op.
Esther Verhoef graaft in Tegenlicht in een moeilijke jeugd en een vrouw die zichzelf moet zien te redden. Het tempo ligt nog lager dan in Rozengif, met veel aandacht voor wat het verleden met iemand doet, en de beklemming groeit net zo sluipend.
Gedeeld: langzaam opbouwend, psychologisch en toegankelijk
René Appel begint met een verdacht ongeluk op vakantie en laat daarna zien hoe de mensen eromheen met hun schuld omgaan. Hollandser en nuchterder dan Pressler, maar ook hier draait het om een relatie waarin niet alles klopt.
Bram Dehouck zet een charmante nieuwkomer midden in een keurige omgeving, zoals de jonge vrouw die Elisabeth binnenhaalt haar leven op zijn kop zet. Vlaams, zwartgallig en psychologisch scherp, met dezelfde vraag wie hier wie gebruikt.
Hannah denkt bij Ingrid Oonincx haar grote liefde te hebben gevonden, maar haar geluk staat net zo wankel als de rust van Elisabeth in Rozengif. Vlotter en spannender geschreven, met dezelfde vraag hoe goed je iemand kent die je in je leven toelaat.
Martie helpt een vriendin met pleinvrees en raakt zelf verstrikt in iets wat ze niet begrijpt, zoals Elisabeth door haar hulp aan een vreemde. Dean Koontz maakt er een snellere, wildere thriller van, met een huwelijk dat net als bij Pressler onder druk komt.