Elk hoofdstuk van Onder de oude beuk kiest een andere dorpsbewoner, en Marian Keyes doet hetzelfde met de huishoudens in één straat in Dublin. Moderner, grappiger en soms wat donkerder, maar met dezelfde puzzel van levens die elkaar raken.
Gedeeld: emotioneel, meerdere vertellers en toegankelijk
Rosamunde Pilcher schrijft net als Binchy over een klein dorp en de mensen die er in elkaars leven verzeild raken, in haar geval in Schotland rond de feestdagen. Trager en knusser, met een groep vreemden die een soort familie wordt.
Binchy laat Shancarrig zien door de ogen van steeds een andere bewoner; Hiro Arikawa laat een kat meerijden langs de oude vrienden van zijn baasje, die elk hun eigen verhaal vertellen. Lief, Japans en verrassend ontroerend.
Gedeeld: knus, meerdere vertellers en toegankelijk
Een vrouw die in een klein Frans stadje iedereen kent en ieders verdriet hoort, zoals Shancarrig vol stille levens zit. Valérie Perrin schrijft trager en melancholischer dan Binchy, met meer aandacht voor wat mensen voor elkaar verzwijgen.
Gedeeld: emotioneel, langzaam opbouwend en toegankelijk
De kinderen van Shancarrig kerfden hun namen in een boom bij hun school, en Jenny Colgan zet haar verhaal juist op een school, een meisjesinternaat aan zee. Luchtig en knus, met meerdere leerlingen en leraren die elk hun eigen hoofdstuk krijgen; het begin van een reeks.
Gedeeld: knus, meerdere vertellers en toegankelijk
Rachel Hore laat een huis vol bewoners elk hun eigen verhaal vertellen, zoals Binchy het hele dorp Shancarrig rondgaat. Een Londens plein in plaats van een Iers dorp, met een warme vrouw die alle draden in handen houdt.
Gedeeld: emotioneel, meerdere vertellers en toegankelijk
Wie na de acht namen in de beuk van Shancarrig nog een dorpsroman zoekt, kan naar Engeland met Santa Montefiore. Zij volgt vooral één vrouw en haar drie generaties in één huis, minder breed dan Binchy, maar met net zo'n kleine gemeenschap die alles van elkaar weet.
Elk hoofdstuk van Onder de oude beuk draait om een andere dorpsbewoner, en Toshikazu Kawaguchi bouwt zijn boek net zo op uit losse gasten van één klein café. Korter en met een fantasierijke draai, maar met dezelfde warme blik op gewone mensen.
Gedeeld: emotioneel, meerdere vertellers en toegankelijk