Thomas kan niet vergeten wat er in één moment gebeurde, en ook Donna draagt iets van vroeger met zich mee. Elle van den Bogaart schrijft net zo indringend over schuld, zwijgen en verder willen.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Nog een Stoffels waarin een meisje zelf vertelt en je dicht op haar gedachten zit. Zwaarder van onderwerp dan Met mijn ogen dicht, maar met dezelfde sobere, eerlijke stem.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Marlies Slegers schrijft net zo direct als Stoffels over een meisje dat zich door haar omgeving niet begrepen voelt. Feline staat voor een grote beslissing, Donna voor haar eigen verleden; beide boeken zijn kort en echt.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Lauren Oliver schrijft net als Stoffels over een meisje dat haar plek in de groep opnieuw moet bekijken, met een verleden dat steeds terugkomt. Ernstiger en langer, maar even scherp over vriendschap.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Voor Donna wordt het kamp de plek waar oude dingen bovenkomen, en ook bij Lydia Rood belandt een meisje tussen onbekende jongeren in de natuur. Een verhaal over jezelf leren kennen als je niet kunt weglopen.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Donna ziet vanuit haar boom meer dan anderen, Leny ziet dingen die niemand anders ziet. Evert Hartman maakt er een gevoelig verhaal van over een meisje dat anders kijkt dan haar omgeving.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Donna houdt iedereen vanuit een boom in de gaten, Travis verstopt zijn liefde voor lezen achter een stoer uiterlijk. S.E. Hinton schrijft net zo raak over buitenbeentjes.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Mirjam Pressler schrijft over Eva, die zich buitengesloten voelt tot er iemand naar haar omkijkt. Net als bij Donna verandert er iets door nieuwe vrienden, kort en indringend verteld.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Cody blijft met vragen achter als haar vriendin er niet meer is, zoals Donna nog steeds piekert over iets van vroeger. Gayle Forman schrijft volwassener en verdrietiger dan Stoffels, maar net zo eerlijk over schuldgevoel.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk
Donna kijkt van een afstand toe, Bri staat juist vooraan op het podium; allebei willen ze gezien worden zoals ze echt zijn. Angie Thomas schrijft voller en Amerikaanser dan Stoffels.
Gedeeld: emotioneel, psychologisch en toegankelijk