Een dikke bundel om uit voor te lezen, net als Jij en ik en alle andere kinderen, maar dan met vierentwintig sprookjes van Godfried Bomans. Koningen, heksen en kabouters in plaats van alledaagse kinderen, en hier en daar griezeliger.
Rindert Kromhout bundelt korte verhalen over twee beste vrienden die alles samen doen, ideaal om per avond eentje voor te lezen. Eenvoudiger dan het werk van Moeyaert en voor iets jongere kinderen, met dezelfde warme toon.
In de klas van juf Cato zit een zebra, en Gideon Samson vertelt er losse verhalen over die net zo speels en literair zijn als die van Moeyaert. Een goede bundel voor wie houdt van iets vreemds dat heel gewoon wordt verteld.
Ted van Lieshout schrijft hier korte verhalen over een meisje met een grote mond en een eigen kijk op de wereld. Net als de verzamelde verhalen van Moeyaert zijn ze geknipt om per stuk voor te lezen, met wat meer kwajongenshumor.
Vier verhalen over Dina, een meisje met toneeltalent in een nieuw dorp: Do van Ranst schrijft ze net zo Vlaams en levendig als Moeyaert zijn kinderverhalen. Kleiner van omvang, dus fijn als opstapje of als je minder tijd hebt.
Moeyaert neemt kindervragen serieus, en dat doet Sjoerd Kuyper ook, als Robin zijn logerende opa alles vraagt over God. Een doorlopend verhaal in plaats van een bundel, warm en met humor.
Sjoerd Kuyper laat Josje leven, liefde en dood ontdekken via de dieren om haar heen. Net als bij Moeyaert gaan grote onderwerpen hier licht en precies, in een boek om samen te lezen.
Aline Sax laat een lantaarnaansteker elke avond bij de mensen naar binnen kijken, een stil en beschouwend verhaal dat goed past naast de rustige verhalen van Moeyaert. Knus om voor te lezen, met veel ruimte om samen te kijken.
Voor de jongste lezers van deze bundel is Boer Boris een fijne aanvulling: korte zinnen, een versierde kerstboom en alle dieren van het erf. Ted van Lieshout schrijft het met dezelfde zorg voor taal en ritme die je bij Moeyaert vindt.
Bij Anne Provoost vertrekt het ene figuurtje na het andere naar verder, een kort verhaal dat leeft van herhaling. Net als in de gedichten van Moeyaert draait het om klank en ritme, en het is heerlijk om hardop voor te lezen.
Tussen de verhalen van Moeyaert staan er een paar over dieren en kleine wonderen, en dat is precies waar Heesen hier over schrijft: een ei dat thuis uitkomt en een kind dat een gans ziet opgroeien. Rustig en teder, om samen te lezen.