Bij Mankell sterven mannen op uitgedachte, gruwelijke manieren, en het team van Wallander ziet lang niet wat ze bindt. Dat raadsel van slachtoffers zonder zichtbaar verband deelt het met Jager. Het Zweedse politiewerk krijgt hier veel meer ruimte, het tempo ligt lager.
Gedeeld: politieonderzoek, expliciet geweld en meerdere vertellers
Een moordenaar met een vast ritueel, bij Connelly regels van Poe en bij Kepler een kinderliedje, en een speurder die het patroon moet zien voordat er weer iemand valt. Misdaadverslaggever Jack McEvoy werkt met de FBI in plaats van met een geheime dienst. Minder bloed, meer puzzel.
In Jager blijkt het verleden van een paar mannen ineens levensgevaarlijk. Afdeling Q in Kopenhagen stuit op iets vergelijkbaars: een oude zaak uit 1987 waarin mensen met macht iets te verbergen hadden. Adler-Olsen schrijft net zo donker, maar met meer droge grappen.
Gedeeld: duister, meerdere vertellers en politieonderzoek
Net als Rex Müller is Michael Bellicher een gewone man die ineens als verdachte wordt behandeld en zelf moet uitzoeken wat er speelt. Charles den Tex schrijft Nederlands, technischer en zonder politierecherche. Wel dezelfde vaart en datzelfde gevoel van opgejaagd worden.
Ook Doodsimpel laat je meelezen met iemand die niets kan doen terwijl de uren wegtikken. Een vrijgezellenavond in Brighton ontspoort en de bruidegom raakt onvindbaar. Peter James bouwt het op met politiewerk en korte scènes, rustiger op het bloed dan Kepler in Jager.
Gedeeld: beklemmend, korte hoofdstukken en snel tempo