Een toekomstig Amerika, een zestienjarig meisje en een systeem dat jongeren een harde test oplegt: de overeenkomsten met Tris liggen voor het oprapen. Suzanne Collins is grimmiger en heeft minder romantiek, maar het tempo is net zo hoog.
Het tweede deel van De hongerspelen, voor wie na Inwijding meteen meer toekomstdrama wil. Katniss en Peeta zijn weer thuis, maar president Snow laat haar weten dat hij haar verzet niet is vergeten.
Juliette leeft net als Tris in een samenleving die mensen met een afwijking als gevaar ziet. Tahereh Mafi schrijft in een opvallende, poëtische stijl met doorgestreepte zinnen, en de romantiek speelt een grotere rol dan in Inwijding.
Een samenleving die is opgedeeld naar bloedkleur in plaats van naar deugd, en een meisje dat ineens een uitzondering blijkt. Victoria Aveyard volgt hetzelfde patroon als Roth: een geheim dat je moet verbergen voor wie de macht heeft.
De trainingen bij de factie van de dapperen hebben hier een tegenhanger in een academie waar wachters worden klaargestoomd. Richelle Mead houdt het luchtiger dan Roth, met meer gedoe tussen klasgenoten en een vriendschap die net zo zwaar weegt als de liefde.
Waar Tris in een afgesloten Chicago leeft, speelt dit boek in een stad die wordt geregeerd door mensen met superkrachten. Brandon Sanderson geeft je dezelfde snelle actie en een tiener die zich aansluit bij een groep die terugvecht.
Celaena wordt uit de zoutmijnen gehaald en moet zich in een toernooi bewijzen tegen een rij sterke tegenstanders, zoals Tris haar inwijding moet doorstaan. Sarah J. Maas zet daar een hof vol intriges en een driehoeksverhouding naast.
Een meisje met een gevaarlijk talent dat ze leert beheersen, en een strijd om zelf te bepalen waar ze bij hoort. Kristin Cashore schrijft een fantasywereld in plaats van een toekomstbeeld, maar de vraag naar identiteit lijkt sterk op die van Tris.
Tris valt buiten de indeling van haar stad, en de hoofdpersoon van Marissa Meyer telt als half-machine nauwelijks mee in de hare. Een sprookje omgebouwd tot toekomstverhaal, even vlot geschreven als Roth en met een flinke dosis humor.
Na een ongeluk belandt Luce op een streng internaat vol camera's, waar een raadselachtige jongen haar meteen bezighoudt. Wie in Inwijding vooral de ontluikende liefde tussen Tris en Four volgde, vindt hier een romantischer en mysterieuzer verhaal.
Scarlett stapt in een spel waarin je niets mag geloven wat je ziet, een beetje zoals de simulaties waarin Tris haar eigen angsten moet doorzien. Stephanie Garber is sprookjesachtiger en kleurrijker dan Roth.
Zoals Tris haar testuitslag verzwijgt, verbergt Theodosia haar ware plannen voor de Kalovaxianen die haar land innamen. Laura Sebastian voegt daar hofintriges en een broeiende opstand aan toe.