Mickey Haller kent elke truc om een jury en een aanklager te bespelen, en dat spel met de rechtsgang maakt ook In het geding zo spannend. Connelly zit dichter op één advocaat en zijn cliënt, waar Grisham vooral de jury zelf volgt.
Nog een Grisham waarin geld en advocaten botsen, hier rond negentig miljoen verdwenen dollars in plaats van een tabaksproces. Even vlot en vol slimme zetten, met een hoofdpersoon die net als Nicholas Easter zijn kaarten tegen de borst houdt.
Baldacci laat een advocate midden in een grote bedrijfsfusie merken hoeveel macht en geld er op het spel staan, net als bij de tabaksreuzen in Grishams proces. Minder rechtbank en meer achtervolging, maar het gesjoemel achter de schermen herken je meteen.
Kathryn Dance leest mensen aan hun lichaamstaal, en dat lezen en bespelen van anderen is ook de kern van de juryzaak in In het geding. Deaver werkt vanuit een verhoorkamer in plaats van een rechtszaal, met een tegenstander die net zo berekenend is.
Roger Brown speelt een dubbelspel met zijn klanten, zoals de partijen in In het geding een jury proberen te sturen. Nesbø is korter, gemener en geestiger, maar het plezier zit ook hier in kijken wie wie te slim af is.
Ludlum draait om de vraag wie je kunt vertrouwen als de CIA zegt dat je beste vrienden niet zijn wie ze lijken. Net als bij Nicholas Easter weet je lang niet welke kant iemand kiest; het decor is een weekend thuis in plaats van een jurykamer.
Matt Hunter weet hoe het rechtssysteem een leven kan bepalen, en Coben gebruikt dat net zo handig als Grisham. Het boek is persoonlijker en draait om een gezin, maar de spanning komt ook hier uit wat mensen achterhouden.
Sheldon schrijft net zo makkelijk weg als Grisham en laat een jonge vrouw met een goede baan merken dat haar leven niet klopt. Waar In het geding om een hele jury draait, zit je hier dicht op één hoofdpersoon en haar angst.
Op een kantoor vol supplementen speelt McFadden een kat-en-muisspel tussen collega's die elkaar nauwelijks kennen. Dat vreemde figuur dat niemand serieus neemt, doet denken aan jurylid Nicholas Easter; het geheel is korter en sneller dan bij Grisham.
Wie gefascineerd raakte door het schimmige verleden van Nicholas Easter, vindt bij Ludlum een held die zijn eigen verleden zelf niet eens kent. Veel meer actie en reizen door Europa, veel minder rechtszaal.
Deaver bouwt zijn verhaal op uit misleiding en tegenzetten, het soort strategisch spel dat ook het tabaksproces van Grisham zo leuk maakt om te volgen. Het speelt rond een afgelegen vakantiehuis en is veel meer jacht dan rechtbank.
Musso begint met twee vreemden die aan elkaar vastzitten en zich afvragen wat de ander verzwijgt. Dat wantrouwen past bij lezers van In het geding, al is Central Park korter, Franser en meer een puzzel dan een rechtbankroman.