Een tweede Grangé voor wie na Het wolvenrijk meer wil: weer Parijs, weer een moord die terugleidt naar een gewelddadig buitenlands verleden. Hier zijn het een kerkkoor en Chili in plaats van een Turkse wijk, en een rechercheur die alles op het spel zet.
De twijfel van Anna aan haar eigen hoofd keert bij Thilliez terug in een man die niet meer weet wat droom en wat werkelijkheid is. Even Frans en duister, met een iets kleinere cast en minder internationaal decor.
Net als Anna merkt de agente bij Thilliez dat haar lichaam iets weet wat zij zelf niet weet, nu na een harttransplantatie. Snelle Franse spanning met politieonderzoek in Noord-Frankrijk, voor wie het medische mysterie uit Het wolvenrijk goed vond.
Wie de jacht in de Parijse wijk van illegale arbeidsters spannend vond, krijgt bij Nesbø een even meedogenloze dader in Oslo. Eén rechercheur met een verleden in plaats van het dubbele spoor bij Grangé, minder gelaagd en wel harder.
Lars Kepler werkt zoals Grangé met een geheugen dat niet te vertrouwen is: een getuige moet onder hypnose gaan vertellen wat hij zag. Het Zweedse duo schrijft sneller en kaler, met dezelfde neiging tot schokkend geweld.
De gruwelijke vondsten uit Het wolvenrijk komen terug in Bristol, waar een politieduiker de eerste aanwijzing uit het havenwater haalt. Mo Hayder is minder internationaal dan Grangé, maar duikt even diep in rituelen en misdaad.
Anna vertrouwt de mensen om haar heen steeds minder, en zo vergaat het de jonge moeder bij Esther Verhoef ook. Kleiner en huiselijker dan Grangé, zonder politiezaak, maar met dezelfde onrust over wie er echt aan je bed staat.
Deaver bouwt zijn plot net als Grangé uit wisselende perspectieven die pas laat in elkaar haken. Een vrouw op de vlucht voor een man uit haar verleden, met de Amerikaanse snelheid die je van Deaver kent en wat minder bloed.
Gedeeld: meerdere vertellers, psychologisch en spanning
Het gevoel van Anna dat iemand anders haar leven bepaalt, zit ook in deze Charlotte Link, waar een vreemde vrouwen ongemerkt bekijkt. Engels decor en rustiger tempo, met veel aandacht voor het binnenleven van de bespiede vrouw.
Het wolvenrijk laat een angstige vrouw en twee speurders elk hun eigen draad volgen, en Dahl knipt zijn verhaal op dezelfde manier op. Zweeds en groepsgewijs, minder Parijse hitte en meer bos.
Lisa Gardner laat net als Het wolvenrijk drie vrouwen naast elkaar een oude zaak uitpluizen, elk met haar eigen reden. Amerikaans en iets toegankelijker van stijl, met minder chirurgisch mysterie en meer ouderwets speurwerk.
Na Grangés gelaagde politiezaak is dit de Nesbø waarin de Oslose recherche zelf in het vizier komt. Ingewikkeld, met veel valse sporen en verschillende kijkhoeken, en net als bij Grangé een plot dat pas op het eind volledig klopt.