Twee klassiekers over de eerste mensen op Mars: Clarke volgt een schrijver die de kolonie bezoekt, Bradbury vertelt hoe de planeet stukje bij beetje door aardbewoners wordt ingenomen. De kronieken van Mars is poëtischer en somberder.
Gedeeld: ijzige sfeer, langzaam opbouwend en spanning
Clarke laat een schrijver met grote ogen naar Mars reizen, en Bradbury bundelt in De R van raket verhalen vol jongens die van zo'n reis dromen. Toegankelijk en vol verlangen, een mooie aanvulling op Clarkes nuchtere Mars.
Gedeeld: langzaam opbouwend, spanning en toegankelijk
Ook van Clarke en net zo nuchter: waar Het rode zand van Mars een kolonie op een vreemde planeet laat zien, verkent een bemanning in Rendez-vous met Rama een bouwwerk van onbekende herkomst. Toegankelijk en vol technische verwondering.
Gedeeld: langzaam opbouwend, spanning en toegankelijk
Een ruimtekolonie die haar eigen koers kiest, los van de aarde en haar regeringen: Asimov bouwt Nemesis rond die spanning, net als Clarke in Het rode zand van Mars. Vlot en toegankelijk, met politiek tussen planeten.
Gedeeld: langzaam opbouwend, spanning en toegankelijk
Een verslaggever als ooggetuige van iets wat de wereld verandert: Wyndham laat in Invasie uit de ruimte een journalist een vreemde dreiging volgen, zoals Martin Gibson als schrijver op Mars belandt. Spannender, maar net zo nuchter verteld.
Gedeeld: langzaam opbouwend, spanning en toegankelijk
Mensen die ver van de aarde hun eigen samenleving hebben gevormd en die wereld als vanzelfsprekend zien: Heinlein drijft dat veel verder door dan Clarke op Mars. Een korte, toegankelijke klassieker.
Gedeeld: langzaam opbouwend, spanning en toegankelijk
Een buitenstaander die op reis gaat en een wereld ontdekt die groter is dan hij dacht: Louis Wu en Martin Gibson hebben iets gemeen. Niven is speelser en exotischer, maar net zo toegankelijk.
Gedeeld: langzaam opbouwend, spanning en toegankelijk
Wetenschap die het leven op een hele planeet kan veranderen, en de politiek die daarbij komt kijken: dat deelt Clarkes Mars met De nieuwe ijstijd van Kim Stanley Robinson. Realistisch en wetenschappelijk, zoals Clarke ook graag schrijft.
Gedeeld: ijzige sfeer, langzaam opbouwend en spanning
Een bemanning die op een verre planeet stuit op iets wat ze niet begrijpt: Lem maakt van dat motief een spannende, ijzige roman. Waar Clarke optimistisch blijft over het leven op Mars, is Lem kritischer over wat de mens buiten de aarde vermag.
Gedeeld: ijzige sfeer, langzaam opbouwend en spanning
Wyndham schrijft net zo nuchter en toegankelijk als Clarke, en in Chocky laat hij een gewoon Engels gezin kennismaken met iets van heel ver weg. Kleiner en huiselijker dan Mars, maar met dezelfde rustige verwondering.
Gedeeld: langzaam opbouwend, spanning en toegankelijk
Mars is bij Clarke een plek waar mensen zich moeten aanpassen om te overleven, en Frederik Pohl gaat in Mens plus nog verder: daar past men het lichaam van een astronaut zelf aan. Psychologischer en donkerder.