Een jonge vrouw met een verhaal dat niemand kan controleren, en een vreemd huis waar ze niet weg kon: Het lege huis en De heksen van Milford spelen met dezelfde onzekerheid. Tey is ingetogener en psychologischer, Wentworth spannender.
Een vrouw die bijkomt op een plek waar ze niet hoort, zonder te weten wat er gebeurd is: zo begint Het lege huis, en Gerritsen maakt er een snelle thriller van. Veel harder en moderner dan Miss Silver, met hetzelfde gevoel van gevaar.
Koontz laat net als Wentworth een hoofdpersoon in een situatie belanden die hij niet begrijpt, met een dreiging die steeds dichterbij komt. Moderner en vreemder dan Anne op de keldertrap, maar met dezelfde vraag wie je kunt vertrouwen.
Een terugkeer naar een plek waar het verleden je opwacht, en een dorp dat zijn geheimen goed bewaart: Jane Harper en Wentworth bouwen allebei rustig op naar gevaar. De droogte is Australisch en zinderend, Het lege huis koel en Engels.
Strike en Robin moeten iemand uit een gesloten gemeenschap halen, zoals Anne in Het lege huis een plek binnengaat waar ze geen grip op heeft. Galbraith is veel langer en zwaarder, maar de dreiging achter gesloten deuren voelt verwant.
Een groep vrienden op een eiland en iets dat gruwelijk misgaat: Jungstedt bouwt de spanning op zoals Wentworth, langzaam en via het hoofd van de personages. Zweeds, moderner en duisterder dan het avontuur van Anne, met een even onrustige sfeer.
René Appel schrijft net als Wentworth over gewone mensen die zonder het te willen in iets gevaarlijks belanden. Een Nederlandse psychologische thriller over een jonge advocaat, met dezelfde rustige opbouw als Het lege huis.
Wie in Het lege huis vooral genoot van de vraag wie Anne eigenlijk is, vindt bij Dehouck een hoofdpersoon over wie je lang niet weet wat je moet denken. Literairer en kouder, met een sluipende spanning.
Een stuk verleden dat ineens terugkomt en mensen die zich niet alles willen herinneren: Dijkzeul speelt met geheugen en schuld zoals Wentworth met het geheugenverlies van Anne. Een Nederlandse politieroman, psychologisch en goed opgebouwd.
Banks onderzoekt de dood van twee mannen die dicht bij elkaar stonden, en net als in Het lege huis gaat het om wat mensen achter gesloten deuren voor elkaar verbergen. Robinson is realistischer en heeft meer politiewerk, Wentworth meer romantiek.