Een tweede Ludlum met hetzelfde plezier in complotten op het hoogste niveau, hier niet rond dossiers maar rond een dodelijk virus. Jon Smith is legerarts in plaats van schrijver, dus er is meer actie en minder speurwerk in archieven.
Forsyth speelt net als Ludlum in het Hoover archief met echte politiek uit de Koude Oorlog. Graan voor de Sovjet-Unie is de inzet, en machtige spelers achter de schermen bepalen wat er gebeurt. Trager, maar slim gebouwd.
Cotton Malone graaft bij Berry door eeuwen geschiedenis om een modern complot te snappen, zoals Chancellor dat met Hoovers papieren doet. Meer schatzoeken en avontuur, maar dezelfde mix van archief en actie.
Na het Hoover archief kun je met Berry naar China: een Malone-avontuur waarin oude geheimen en moderne machtsstrijd samenkomen. Minder Washington, meer reizen, met hetzelfde plezier in verborgen geschiedenis.
Clancy en Ludlum delen de liefde voor Washington achter de schermen. In het vizier draait om de Campus, een geheime organisatie buiten het zicht van het Congres, en dat past bij de kring van Inver Brass. Meer militaire actie, minder papier.
Wie in het Hoover archief genoot van een schaduworganisatie, vindt in Uur van de waarheid een andere kant ervan: Rainbow, een elitegroep die buiten de gewone diensten werkt. Clancy is technischer en heeft meer vuurgevechten.
Baldacci begint net als Ludlum met een dood die niet klopt: een vliegtuigcrash waar meer achter blijkt te zitten. Een advocaat zoekt de waarheid tussen bedrijven en overheid, toegankelijk en vlot verteld.
Net als Chancellor volgt Robert Langdon een spoor van papieren en symbolen naar een geheim genootschap. Dan Brown is sneller en luchtiger, met puzzels in plaats van politieke dossiers, maar het complotgevoel is hetzelfde.
Een tweede Langdon voor wie het Hoover archief beviel om de vraag wie de waarheid mag weten. Hier gaat het om een wetenschappelijke onthulling die machtige mensen liever stil houden, met Bilbao en Barcelona als decor.
Ludlum schreef in het Hoover archief over de macht van wie veel weet, Silva doet dat in de wereld van de Israëlische geheime dienst. Allon zoekt een terreurnetwerk, rustiger verteld maar met hetzelfde gevoel van spel achter de schermen.
Ook bij Deaver puzzelt een hoofdpersoon vanaf afstand, met bewijsstukken in plaats van archiefmappen: Lincoln Rhyme zit aan bed gekluisterd en jaagt toch op een mensensmokkelaar. Meer forensisch, net zo vol wendingen als Ludlum.
Deaver opent met een noodoproep die na één woord stopt en bouwt daaruit een kat-en-muisspel in een afgelegen gebied. Kleiner dan de complotten van het Hoover archief, maar net zo slim in het zetten van valse sporen.