Kenmerkend: korte hoofdstukken, met humor en toegankelijk.
Waarom deze past
Een naamloze stad in de jaren dertig en een burgerman die onder een lantaarn zijn post leest: De Boer en Mulisch delen een liefde voor het vreemde in een keurig decor. Mulisch' zeventien verhalen zijn absurder en minder erotisch dan het damesorkest.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en literair
Waarom deze past
Carmiggelts tweede bundel, met Kronkels uit de eerste jaren na de oorlog, ademt dezelfde ouderwetse stad als De Boers verhalen rond de jaren dertig. Gemoedelijker en zonder griezelen, maar ook in stukjes van een paar bladzijden.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en literair
Willem Frederik Hermans
Waarom deze past
Een glazen oog op de balie van de lommerd zou ook bij Hermans passen, die in deze keuze uit vijftig jaar kort proza de karikatuur graag naar het surrealisme duwt. Kouder en scherper dan De Boer, met hetzelfde bevreemdende effect.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en literair
Waarom deze past
Het damesorkest telt achtenveertig korte stadsverhalen, Koch houdt het bij zeven langere bekentenissen. Wat ze delen is de man met een gênant probleem: Kochs ik-vertellers schamen zich net zo weinig als de figuren in De Boers tram.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en literair
Godfried Bomans
Waarom deze past
Bomans schreef in dezelfde ouderwetse wereld van tram, lommerd en stadsfiguren die De Boer in het damesorkest oproept. Een bloemlezing uit zijn hele werk, braver dan De Boer maar met hetzelfde plezier in wonderlijke types.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
Achtenveertig verhalen bij De Boer, honderd bij Pfeijffer, en bij allebei is elk stuk zo kort dat je er een in de tram uitleest. Pfeijffer is grilliger en eigentijdser, maar het vreemde, geestige moment staat ook bij hem centraal.
Gedeeld: korte hoofdstukken, literair en toegankelijk
Waarom deze past
Wie de jaren-dertigsfeer van het damesorkest mooi vond, waardeert ook de weemoed in Zeven sloten. Van Kooten kijkt terug op een gewoon leven in zes verhalen en drie gedichten, minder bizar maar even kort en beeldend.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en literair
Waarom deze past
De zwarte vogel die krijsend tegen het raam bonst, had in Sedaris' fabels een sprekende rol gekregen. Zijn dieren zijn ijdel en jaloers als mensen; de toon is vertaald en gemener, het formaat net zo kort als bij De Boer.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
In het damesorkest rolt een glazen oog over de balie van een lommerd; bij Wim de Bie rolt het commentaar op de tijdgeest net zo droog over tafel. Meneer Foppe is satirischer en eigentijdser, De Boer sfeervoller, maar beide bundels lees je in losse happen.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Waarom deze past
De Boer schreef achtenveertig stadsverhalen met tekeningen van Pat Andrea, Carmiggelt duizenden stukjes over zijn eigen Amsterdam. Wie van de oude stad met haar trams en cafeetjes houdt, zit bij deze Kronkel-keuze goed, al is het daar minder bizar.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en literair
Waarom deze past
Waar De Boer zijn stadsverhalen laat illustreren door Pat Andrea, tekende Atwood zelf bij haar korte prozastukken. Een overstap naar vertaald werk dat net zo kort en raar is, maar beschouwelijker van toon.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en literair
Waarom deze past
Ukridge leeft in het Engeland van dezelfde tijd als De Boers naamloze stad en is altijd blut en vol plannen. Wodehouse is vrolijker en kent geen griezelmoment, maar de korte verhalen vol rare figuren liggen dicht bij het damesorkest.
Gedeeld: met humor, korte hoofdstukken en toegankelijk
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
