Bij Link brengt een tweede dode de rechercheur op het spoor van ruzie binnen een gezin; bij Nele Neuhaus leidt de moord op een 92-jarige Holocaustoverlevende naar wat een familie decennialang heeft weggestopt. Duitser van sfeer, met meer politiewerk in een vast team.
Gedeeld: familiegeheim, politieonderzoek en spanning
Link zoekt in Het andere kind de oorzaak in een gezin aan de Yorkshire-kust; Anne Holt doet iets vergelijkbaars met een schatrijke Noorse familie. Haar stijl is koeler en juridischer, en de rechercheurs krijgen meer ruimte dan de verdachten.
Gedeeld: familiegeheim, politieonderzoek en spanning
Valerie Almond moet in Het andere kind wachten op een tweede dode voor ze verder komt; bij Karin Fossum ligt de sleutel bij een getuige die bewust haar mond houdt. Stiller en somberder dan Link, en sterk in wat personages juist niet zeggen.
Inspecteur Banks onderzoekt de moord op Keith Rothwell, doodgeschoten in zijn eigen garage terwijl vrouw en dochter vastgebonden zaten. Net als Link laat Peter Robinson het Noord-Engelse decor meespelen en houdt hij het tempo gelijkmatig.
Gedeeld: politieonderzoek, spanning en toegankelijk
Na de kustplaats uit Het andere kind brengt Lisa Gardner je naar Boston, waar een schietpartij in een huiskamer een oude familietragedie terugbrengt. Gardner schrijft sneller en Amerikaanser, maar graaft net zo diep in wat ouders en kinderen elkaar aandoen.
Gedeeld: familiegeheim, meerdere vertellers en politieonderzoek
Wie bij Link vooral de familieruzie als motief boeiend vond, krijgt bij Lisa Gardner een zaak waarin een overlevend kind de vraag oproept wat er achter de voordeur gebeurde. D.D. Warren is een fellere rechercheur dan Valerie Almond, en het tempo ligt hoger.
Het andere kind draait om wat een gezin verbergt; Tess Gerritsen maakt dat persoonlijk door haar patholoog Maura Isles op haar eigen afkomst te laten stuiten. Meer forensisch detail dan bij Link, en een Amerikaans tempo.
Een kluis in de kelder van een overleden grootvader zet bij Jørn Lier Horst een oud familieverhaal in beweging, zoals de tweede dode bij Link het gezin van het slachtoffer blootlegt. Methodisch en Noors-sober, met meerdere vertelstemmen.
Gedeeld: familiegeheim, meerdere vertellers en politieonderzoek
Ook Yrsa Sigurðardóttir begint bij een gezin: een buurman gaat kijken in een afgelegen huis aan het Hvalfjörður waar al ruim een week niemand opneemt. IJslands en somberder dan Link, met hetzelfde soort langzaam opgerakeld verleden.
Een jonge studente die dood wordt gevonden, net als aan het begin van Het andere kind, maar dan op Gotland. Mari Jungstedt wisselt politieonderzoek af met de blik van een journalist en houdt de eilandsfeer net zo voelbaar als Link de kust van Yorkshire.
Liza Marklund laat tijdens het midzomerfeest een lichaam in een moeras in Noord-Zweden vinden, en net als bij Link lopen de sporen terug naar een familie met oude rekeningen. Journalistieker en maatschappelijker van toon, minder huiselijk.
Botten van meer dan één slachtoffer in een weiland in de Black Country: Angela Marsons houdt het Engels en grauw, dicht bij de sfeer van Link. Kim Stone is feller en directer dan Valerie Almond, en het tempo ligt hoger.