Net als Laurie Kenyon draagt Cynthia een gat in haar jeugd met zich mee dat nooit gevuld is. Linwood Barclay graaft net als Higgins Clark jaren later in dat oude raadsel, met iets meer actie en haar man als tweede stem die moet kiezen wat hij nog gelooft.
Een meisje dat verdwijnt en de wond die dat jaren later nog slaat: Lisa Jewell kijkt er net als Higgins Clark vanuit de familie naar. Waar Laurie zelf terugkomt maar zwijgt, volgt Jewell vooral een moeder die het niet kan laten rusten, in korte, vlot lezende hoofdstukken.
Gedeeld: korte hoofdstukken, toegankelijk en verdwijning
Laurie Kenyon was vier toen ze verdween; in dit latere boek van dezelfde schrijfster is het slachtoffer nog jonger en staat de moeder centraal, die zelf verdacht raakt. Higgins Clark wisselt opnieuw snel van perspectief, dus je zit er na een paar bladzijden weer middenin.
Ook bij Harlan Coben blijft een verdwijning jarenlang doorwerken in een gezin dat er nooit over uitgepraat raakt. Na de psychiatersessies van Laurie Kenyon is dit een sneller boek met meer vaart per hoofdstuk, maar het gevoel dat het verleden je inhaalt is hetzelfde.
Een vader die zijn baby kwijt is en niet weet wie haar meenam: Coben vertelt de ontvoering vanuit de ouder, waar Higgins Clark het slachtoffer zelf volgt. Even toegankelijk en nog iets sneller, met een hoofdpersoon die niemand meer durft te vertrouwen.
Bij Anita Terpstra komt een verdwenen kind na jaren terug, net als Laurie, en dan begint de echte onrust pas. Het boek kijkt scherper naar de twijfel van het gezin over de jongen die nu aan tafel zit. Psychologischer en dichter bij huis, en net zo vlot.
Gedeeld: psychologisch, toegankelijk en verdwijning
Shari Lapena begint bij waar elke ouder bang voor is: een baby die er na een avondje bij de buren niet meer ligt. Net als bij Higgins Clark draait het daarna om wat het gezin verzwijgt, alleen speelt alles zich af in een paar dagen in plaats van over jaren.
Riley Sager schrijft in hetzelfde heldere, snelle Amerikaanse idioom als Higgins Clark. Een jonge vrouw zonder geld belandt in een beroemd New Yorks flatgebouw waar eerder mensen spoorloos raakten. Minder over rouw, meer over het gebouw zelf als dreiging.
Wie na Laurie Kenyon nog een vermist meisje wil volgen, maar dan door de ogen van de politie, kan terecht bij Angela Marsons. Inspecteur Kim Stone zoekt een achtjarige die verdween van de opvang; dit is wel deel 15, dus de vaste ploeg heeft al een hele geschiedenis.