Wie de bedachtzame toon van Mma Ramotswe waardeert, vindt dezelfde schrijver ook in Edinburgh. Isabel Dalhousie stelt zich net zulke morele vragen als Precious bij de vergiftigingszaak, alleen trager en met meer filosofie dan rooibos.
Net als het bureau van Mma Ramotswe en haar nieuwe assistente bestaat Osmans clubje uit amateurs die op hun eigen manier speuren. Grappiger en drukker dan Botswana, maar met dezelfde warmte voor de mensen in het verhaal.
Een koningin die stilletjes zelf onderzoek doet, met een trouwe assistente die het loopwerk verzet: S.J. Bennett speelt hetzelfde spel als Mma Ramotswe en Mma Makutsi. Het decor is een paleis in plaats van een klein bureau in Gaborone, de toon even vriendelijk.
Ook Judith Potts runt geen echt bureau, maar haar nieuwsgierigheid trekt haar een zaak in. Na de Miss Botswana-klus van Mma Makutsi is dit Engelser en wat spannender, met dezelfde lol in eigenwijze vrouwen die het beter weten.
Agatha Raisin is luidruchtiger dan Mma Ramotswe, maar ook zij lost een vergiftiging op met lef en mensenkennis in plaats van met politiewerk. Een dorp in de Cotswolds in plaats van Gaborone, met meer slapstick en minder bespiegeling.
Pickax is net zo'n plek als het Gaborone van Mma Ramotswe: iedereen kent elkaar en een zaak lost zich op tijdens gesprekken bij de koffie. Qwilleran en zijn katten zijn droger en eigenaardiger, het tempo is even rustig.
Molly Gray heeft een eigen, strenge kijk op fatsoen, zoals Mma Makutsi die in dit deel kandidates op hun gedrag moet toetsen. Prose maakt er een warme hotelpuzzel van, iets spannender dan de rustige zaken in Botswana.
Waar Mma Makutsi de kandidates voor Miss Botswana natrekt, lees je bij Hallett mee met een toneelclubje vol mensen met geheimen. Het verhaal bestaat helemaal uit e-mails en berichtjes, wat er een speelse puzzel van maakt.
Gedeeld: toegankelijk, langzaam opbouwend en met humor
Ook bij Wentworth lost een bedachtzame oudere vrouw zaken op met mensenkennis en een kop thee in plaats van met geweld. Miss Silver is strenger dan Mma Ramotswe, maar het geduld en de beleefdheid zijn precies hetzelfde.
Barbara van Eck begint net als Mma Ramotswe met weinig geld en een eigen manier van speuren. Jet van Vuuren is Nederlandser en wat ondeugender, maar het mengsel van een kleine zaak, humor en een hoofdpersoon die je graag mag is hetzelfde.
Heather Wells laat zich niet wegzetten om haar maat of haar verleden, net als de 'traditioneel gebouwde' Mma Ramotswe. Cabot is luchtiger en Amerikaanser, met een studentenhuis in plaats van een detectivebureau.
Een speurder die met beleefde gesprekken achter de waarheid komt in plaats van met harde bewijzen: dat delen Mma Ramotswe en de Poirot van Sophie Hannah. Hannahs puzzel is ingewikkelder en Engelser, de toon even beschaafd.