Shannon pendelt in Godin uit vrije wil tussen Oklahoma en het magische Partholon; Rose woont op de rand tussen zulke werelden. Andrews mengt net als Cast romantiek met humor en een heldin die zich niet laat wegzetten, al is de toon wat nuchterder.
Een gewone vrouw die in een betoverde wereld belandt en daar valt voor iemand die geen mens is: dat delen Shannon en Feyre. Maas begint donkerder en trager, maar de romance krijgt net zoveel ruimte als bij ClanFintan.
Bij Cast is Shannon een godin tegen wil en dank, bij St. Clair is Persephone een godin met een gave die niet werkt zoals ze wil. Beide boeken spelen met oude mythen en zetten de liefde vooraan, met een knipoog naar het moderne leven.
Ook Luella ruilt haar vertrouwde leven in voor een rijk vol magie en een partner van een ander soort. Kova schrijft lichter en zoeter dan Cast, met minder strijd en meer kruidenkennis, maar met dezelfde warme romance in de hoofdrol.
Na de centauren van Partholon is Quicksilver een gruizige romantasy in een woestijnstad, met een heldin die net als Shannon niet op haar mondje gevallen is. Hart geeft de spanning tussen de geliefden meer scherpe randjes.
Wie bij Cast de mengeling van magie en liefde zocht, vindt bij Gillig een mistig koninkrijk en een vrouw met een gevaarlijk geheim. Somberder en sprookjesachtiger dan Godin uit vrije wil, maar net zo romantisch.
Shannon moet zich staande houden tussen magische wezens, en ook Oraya is als mens omringd door wie sterker is dan zij. Broadbent schrijft scherper en spannender, met een romance die langzaam opbouwt in plaats van al getrouwd te zijn.
In beide boeken staat een huwelijk tussen twee werelden centraal, met een vrouw die meer kan dan haar omgeving denkt. Jensen draait het om: haar heldin trouwt als spion, wat meer intrige geeft dan het huwelijksgeluk van Shannon en ClanFintan.
Yelena krijgt vanuit een dodencel een tweede leven aangeboden, zoals Shannon in andermans rol opnieuw moet beginnen. Snyder is minder romantisch en spannender, met een droge humor die goed bij Cast past.
Wie in Partholon hield van een vrouw die haar rol als godin moest leren dragen, vindt in Poppy een heldin die net zo worstelt met een opgelegde titel. Armentrout heeft meer intriges en meer bloed, met een romance die tegen alle regels ingaat.
Een epischer en zwaarder alternatief: ook Goodkind laat een gewone hoofdpersoon in een strijd tegen een tirannieke tovenaar belanden, met een liefdesverhaal ernaast. Minder humor dan Cast, wel een grote wereld om in te verdwalen.
Gedeeld: toegankelijk, emotioneel en epische wereld
Het tweede deel van Hades en Persephone sluit goed aan bij dit tweede Partholon-boek: de liefde is begonnen, nu komt de buitenwereld ertussen. Net als Cast laat St. Clair een moderne vrouw tussen goden haar eigen plek bevechten.