Een handelsrijk draait op drakenbloed: wie de aanleg heeft, krijgt er krachten van. Anthony Ryan zet draken midden in de economie van zijn wereld, een frisse draai voor wie van Weis houdt.
Bij Hobb komen de eerste draken sinds eeuwen uit hun cocons, maar vliegen kunnen ze niet. Het zijn kwetsbare wezens en dat geeft een gevoeliger, langzamer verhaal dan Drakenzoon met zijn gewapende vrede.
Dode draken veranderen hier in manen, en af en toe stort er een neer. Parker zet het drakenthema nog steviger neer dan Weis, met een romantasy-inslag en een wereld die groter en grilliger is.
Garion groeit op als boerenjongen op een afgelegen hoeve, onder het wakend oog van zijn strenge tante Pol. Een heel makkelijke instap in epische fantasy, voor wie Drakenzoon prettig vindt om de eenvoud.
Gedeeld: epische wereld, toegankelijk en snel tempo
Monsters uit oude verhalen overvallen in een winternacht een afgelegen dorp, en daarmee start Robert Jordans lange reeks. Er zijn geen draken, maar wel een uitgestrekte wereld en een vlotte opbouw.
Elk jaar vegen de magiërs van Imardin de straten schoon van bedelaars en zwervers, veilig achter een magisch schild. Zeer vlot te lezen, met minder draken en meer nadruk op een stad en haar magiërs.
Spreuken zijn handelswaar op Aimerey, maar wie er een uitspreekt vergeet hem daarna. Adrian Stone bouwt daarmee een slim idee in een vlot verhaal; draken ontbreken, de wereld voelt wel breed genoeg.
Gedeeld: epische wereld, toegankelijk en snel tempo
Weltryck beleeft tien jaar na de oorlog een bloeitijd. Geen draken, maar een wereld waarin magie een rol speelt in het dagelijks leven, in een matig tempo dat past bij Weis.
Een schrijver in Revantijn maakt spreuken en beschermingen voor wie betaalt, tot en met hele werelden. Geen draken, maar een verrassende kijk op magie en een tempo dat gewoon doorloopt.
Haramis, de Oertovenares die met haar zusters ooit Ruwenda en Labornok verenigde, wordt in haar toren door dromen gedwongen een opvolgster te kiezen. Zachter en meer sprookje dan Drakenzoon.