De naam Odessa delen ze al, en ook de rest past: Frederick Forsyth laat een journalist een netwerk blootleggen dat sinds de oorlog in stilte doorwerkt. Het verleden als gevaar voor nu, maar realistischer en zonder wrakken.
Rusland, kernmateriaal en een wereld op de rand van oorlog: Eindspel speelt met dezelfde dreiging als Dood op de Zwarte Zee. Het Clancy-team kijkt vanuit Washington en het leger, met meer militaire details en minder historie.
De Romanov-rijkdom uit 1917 is in Dood op de Zwarte Zee de lont. Ludlum bouwt zijn debuut rond een rijke Italiaans-Amerikaanse familie en een zoon die tussen beide wereldoorlogen een machtsnetwerk opzet. Meer spionage en intrige, weinig water.
Oostelijk Europa, een misdaad uit een oorlog en iemand die jaren later toch verhaal haalt. Forsyth laat in De wreker een oud-soldaat een verdwenen hulpverlener zoeken. Een soberder, realistischer thriller over wat een oorlog achterlaat.
Russische militaire geheimen op en onder het water: Clancy maakt er in zijn debuut een kat-en-muisspel van tussen twee marines. Wie de Koude Oorlogslijn in Dood op de Zwarte Zee het spannendst vond, zit hier goed.