Weer Hans en Marijn, nu op zwemles: Marijn kan al zwemmen en Hans nog niet. Dezelfde twee vriendjes, hetzelfde korte formaat voor beginnende lezers, en weer een kleine strijd tussen trots en vriendschap.
Mees vindt het zakmes van zijn beste vriend Tim, net nu Tim verhuisd is. Net als Hans moet hij het even zonder zijn vaste maatje doen. Sjoerd Kuyper legt er wat meer gevoel in, in een iets langer verhaal.
Hans staat alleen op het plein en weet niet wat hij met Eva aan moet; ook hier staat een kind er even alleen voor, nu op het voetbalveld tussen de jongens. Samson schrijft in dezelfde korte zinnen voor wie net vlot leest.
Bij Hans gaat het om één vriendinnetje, bij Sassen om de hele klas en de vraag wie er bij de leuke groep hoort. Het is een paar jaar ouder en scherper, een logische volgende stap voor wie zich in Hans herkende.
Hans is zijn vaste maatje even kwijt, en ook hier draait het om een vriendenclub op school die anders begint dan verwacht. Van Ranst vertelt het met vier hoofdpersonen en meer bladzijden, voor de lezer die door wil na een AVI-boekje.
Zitten wachten tot zij terug is: dat kent Hans, die Marijn mist, en dat kent ook Samuel, die naar de vakantie uitkijkt. Een warm, licht verliefd boek voor kinderen die al een echte roman aankunnen.
Hans moet het zonder Marijn doen, en ook bij Heesen raakt een kind zijn speelkameraad kwijt, nu aan een hond. Rustiger en dieper dan het leesboekje van Kuyper, met mooie aandacht voor jaloezie in een vriendschap.
Een schoolplein als middelpunt van de wereld, net als in De prinses op het hek, maar dan met een geheim bureau dat problemen oplost. Rooseboom schrijft vrolijk en vlot voor kinderen die het beginnerslezen ontgroeid zijn.
Na Hans en zijn eerste verliefdheid is dit een lichter uitstapje: een jongen die zich helemaal in een spel verliest. Sjoerd Kuyper weet net zo goed hoe een jong kind denkt, en ook dit boek leest makkelijk voor wie net op weg is.