Waarom deze past
Wie in de Matarese finale de oude rot Scofield leerde kennen, kan bij Ludlum ook terug naar het begin van zijn bekendste reeks. Een man zonder geheugen moet uitzoeken wie hij is terwijl huurmoordenaars hem zoeken.
Gedeeld: snel tempo en spanning
Waarom deze past
Ook Baldacci brengt een oude CIA-agent terug die eigenlijk uit het spel was, zoals Scofield in de Matarese finale. Oliver Stone wordt zelf opgejaagd, dus de rollen liggen anders, maar het spel van diensten en verraad is hetzelfde.
Gedeeld: snel tempo, spanning en toegankelijk
Waarom deze past
Na de spionage van de Matarese finale is dit een Baldacci met een gewone vrouw in de hoofdrol, die een deal sluit die ze niet overziet. Een machtige man aan de touwtjes en een tempo dat Ludlum-lezers kennen.
Gedeeld: snel tempo, spanning en toegankelijk
Waarom deze past
Net als de Matarese finale draait dit Millennium-deel om een geheim netwerk dat over lijken gaat, met Blomkvist en Salander als tegenwicht. Minder schietpartijen en meer hackers, maar de dreiging van een onzichtbare organisatie is vergelijkbaar.
Gedeeld: snel tempo, spanning en toegankelijk
Waarom deze past
Dan Brown laat Robert Langdon net als Pryce een geheime organisatie ontrafelen, hier de vrijmetselaars in Washington. Meer raadsels en symboliek, minder geweld dan Ludlum, maar met dezelfde vaart en korte hoofdstukken.
Gedeeld: snel tempo, spanning en toegankelijk
Waarom deze past
Wie na de Matarese finale iets korters en scherpers wil, kan Headhunters proberen: een man met een dubbelleven die een gevaarlijke tegenstander treft. Nesbø schrijft met meer zwarte humor, maar het jachtgevoel is hetzelfde.
Gedeeld: snel tempo en spanning
Waarom deze past
M.W. Craven geeft net als Ludlum een ex-overheidsman de hoofdrol: Ben Koenig, die weet wat het is om opgejaagd te worden. Grof, snel en vol actie; wie Pryce en Scofield samen zag jagen, herkent het genre.
Gedeeld: snel tempo en spanning
Waarom deze past
In de Matarese finale werkt een machtige organisatie achter de schermen, en bij Koontz is dat niet anders: Spencer Grant stuit op een dienst die buiten elke wet opereert. Iets donkerder, en met een hond in een bijrol.
Gedeeld: snel tempo en spanning
Waarom deze past
Thilliez schrijft net als Ludlum een complot dat steeds groter blijkt, hier begonnen bij een vreemd virus. Meer wetenschap en politieonderzoek dan spionage, maar de opbouw van een kleine aanwijzing naar een wereldwijde dreiging is vergelijkbaar.
Gedeeld: snel tempo en spanning
Waarom deze past
Iris Johansen schrijft net als Ludlum toegankelijke spanning met korte hoofdstukken, hier rond een gezichtsreconstructie die meer losmaakt dan de bedoeling was. Persoonlijker dan de Matarese finale, maar de jacht is even gejaagd.
Gedeeld: snel tempo, spanning en toegankelijk
Waarom deze past
Na het spionagewerk van de Matarese finale is dit een thriller op kleinere schaal: Maura Isles krijgt te maken met een slachtoffer dat op haar lijkt. Gerritsen houdt dezelfde vaart en hoge inzet aan, met meer forensisch detail.
Gedeeld: snel tempo en spanning
Waarom deze past
Na de Matarese finale een Franse thriller waarin een raadselachtige dood in een onderzoekscentrum uitgroeit tot iets veel groters. Thilliez is wetenschappelijker en bloederiger dan Ludlum, maar even goed in het opvoeren van de spanning.
Gedeeld: snel tempo en spanning
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
