Boeken zoals De laatste dag

Waarom deze past

Nog een Matheson uit dezelfde Bruna-reeks, nu met zestien verhalen in plaats van elf. Ook hier staan gewone mensen tegenover iets wat ze niet kunnen bevatten, van machines tot vreemde bezoekers, en kijkt hij vooral hoe ze overeind blijven.

Gedeeld: korte hoofdstukken, psychologisch en toegankelijk

Waarom deze past

Waar Matheson in De laatste dag een einde zonder rampbeelden schetst, draait Philip K. Dick in deze negen verhalen aan één idee tot het schuurt. In het titelverhaal voorspellen helderzienden moorden; net zo kort en onrustig, maar met meer paranoia.

Gedeeld: duister, korte hoofdstukken en psychologisch

Waarom deze past

Tien verhalen van Philip K. Dick die elk één verontrustend idee uitwerken, gekozen als basis voor de serie Electric Dreams. Wie bij Matheson de stille vraag wat je met je laatste uren doet waardeerde, vindt hier hetzelfde ongemak in nog vreemdere toekomstbeelden.

Gedeeld: duister, korte hoofdstukken en psychologisch

Waarom deze past

Het titelverhaal van De laatste dag laat de ramp buiten beeld, en ook Bradbury haalt het meeste uit wat hij niet laat zien. Deze vroege verhalen zijn griezeliger dan Mathesons sf, maar even kort en net zo sterk in de stilte voor de klap.

Gedeeld: duister, korte hoofdstukken en psychologisch

Waarom deze past

Na Mathesons sombere aftelling naar het einde is Asimov een opkikker. Zijn robotverhalen lossen elk een technisch raadsel op, met een lichte toon en nauwelijks dreiging: ideaal als je de korte vorm wilt houden maar de zwaarte niet.

Gedeeld: korte hoofdstukken, snel tempo en toegankelijk

Waarom deze past

Negen verhalen die samen één loopbaan vertellen, die van robotpsycholoog Susan Calvin. Waar De laatste dag losse momentopnamen geeft, bouwt Asimov een lijn op, maar ook bij hem draait het om mensen die moeten omgaan met iets wat ze zelf hebben gemaakt.

Gedeeld: korte hoofdstukken, psychologisch en toegankelijk

Waarom deze past

Matheson schreef zijn sf in de jaren vijftig; Gibson laat dertig jaar later zien hoe rauw en elektronisch het korte toekomstverhaal kon worden. Snellere zinnen en meer techniek, maar dezelfde mensen die net te laat doorhebben wat er gebeurt.

Gedeeld: duister, korte hoofdstukken en snel tempo

Waarom deze past

Ook bij Wyndham vergaat een gewone wereld zonder dat iemand het ziet aankomen: na een groene meteorenregen is bijna iedereen blind. Een volledige roman in plaats van korte verhalen, maar met dezelfde nuchtere blik op wat mensen doen als alles wegvalt.

Gedeeld: duister, snel tempo en toegankelijk

Waarom deze past

Wat doe je met je laatste uren, vraagt Matheson. Hermans stelt in zijn verhalen liever de vraag of de wereld wel klopt, van surrealistisch tot venijnig. Een Nederlandse bundel voor wie de korte vorm van de Bruna-reeks wil houden zonder sciencefiction.

Gedeeld: duister, korte hoofdstukken en psychologisch

Waarom deze past

Bij Matheson breekt het onmogelijke in op een gewone dag; bij Herman Pieter de Boer gebeurt dat met een grijns. Zijn verhalen zijn lichter en Hollandser, maar je leest ze met hetzelfde gevoel dat er net iets niet klopt.

Gedeeld: duister, korte hoofdstukken en toegankelijk

Waarom deze past

Acht verhalen van Herman Koch over toevallige ontmoetingen en mensen die er net niet bij horen. Geen wereldeinde, wel hetzelfde oog voor gewone mensen in een ongemakkelijke situatie, en net als bij Matheson zit de spanning in kleine reacties.

Gedeeld: korte hoofdstukken, psychologisch en toegankelijk

Waarom deze past

Een satirische roman over een land waar algoritmes bepalen met wie je samen bent en wat je koopt. Lichter en grappiger dan Matheson, maar met een vergelijkbaar vertrekpunt: gewone mensen die merken dat hun wereld niet meer van hen is.

Gedeeld: korte hoofdstukken, snel tempo en toegankelijk