van Ellen Deckwitz
Kenmerkend: korte hoofdstukken, emotioneel en literair.
Waarom deze past
Peter Verhelst dicht 98 gedichten over het jaar 2050, waarin alles veranderd is. Zoals het opkomende water bij Deckwitz is de toekomst hier geen sciencefiction maar een decor voor rouw en verbazing, alleen duisterder en wilder van taal.
Gedeeld: literair, emotioneel en duister
Waarom deze past
In De blanke gave blijven de doden gewoon in huis rondlopen terwijl het water stijgt. Nooteboom doet in proza iets vergelijkbaars: oude ontmoetingen keren terug in het hoofd van een man op leeftijd, ingetogen en zonder ramp op de achtergrond.
Gedeeld: literair, emotioneel en korte hoofdstukken
Waarom deze past
Stefan Hertmans koppelt in bondige verzen een blik op de wereld aan heel kleine, intieme momenten. Wie bij Deckwitz de wisseling tussen ondergelopen snelwegen en wat achter een voordeur gebeurt mooi vond, vindt hier een verwante beweging.
Gedeeld: literair, emotioneel en langzaam opbouwend
Waarom deze past
Erik Jan Harmens laat zijn ik-figuur God aanspreken, of een lege hemel. Net zo helder van taal als Deckwitz en net zo bezig met verlies, maar gericht op geloof en twijfel in plaats van op een land dat onder water verdwijnt.
Gedeeld: literair, emotioneel en duister
Waarom deze past
Rodaan Al Galidi schrijft over vastzitten in angst en verlatenheid, in korte gedichten met eenvoudige woorden. Persoonlijker en rauwer dan De blanke gave, met hetzelfde gevoel dat de grond onder je voeten wegglijdt.
Gedeeld: emotioneel, korte hoofdstukken en literair
Ellen Deckwitz
Waarom deze past
Benieuwd waar Deckwitz begon? Deze band bevat haar eerste twee bundels: een gezin aan de rand van een bos dat zich terugtrekt, en speelse gedichten over puberteit en konijnen. Je hoort dezelfde stem, nog droger en grappiger.
Gedeeld: korte hoofdstukken, literair en emotioneel
Waarom deze past
Bernlef dicht over het vluchtige, het half afgemaakte en het leven van nu in plaats van wat er na je dood overblijft. Rustiger dan het oprukkende water van Deckwitz, maar even precies in het vastleggen van wat verdwijnt.
Gedeeld: literair, korte hoofdstukken en emotioneel
Waarom deze past
Verhalen van Bernlef over mensen die zich verzetten tegen het vergeten. Wie in De blanke gave vooral getroffen werd door de doden die blijven en de geheimen achter gewone deuren, krijgt hier dat thema in proza.
Gedeeld: literair, korte hoofdstukken en emotioneel
Waarom deze past
In deze bundel schiet de toon van Harmens heen en weer tussen hard en teder. Dat spanningsveld ken je van Deckwitz, die rampbeelden naast moeders met kinderen zet; Harmens houdt het dichter bij zijn eigen lichaam en relaties.
Gedeeld: literair, emotioneel en korte hoofdstukken
Waarom deze past
Wie na de ondergelopen wijken van Deckwitz verder wil met poëzie over verlies van grond onder je voeten: Arion verzamelde hier al zijn gedichten, met heimwee als terugkerende toon. Een dikke bundel om langzaam doorheen te gaan.
Gedeeld: korte hoofdstukken, literair en emotioneel
Waarom deze past
Charlotte Mutsaers schreef vijfenzestig korte, beeldende prozastukken die zich lezen als gedichten zonder regelval. Voor wie bij Deckwitz vooral de sterke beelden bewaarde: hier draait elk stuk om één onverwacht plaatje.
Gedeeld: korte hoofdstukken, literair en emotioneel
Waarom deze past
Een los verhaal van Marente de Moor, gesitueerd in de Sovjet-Unie kort na het uiteenvallen. Ook een land dat onder je wegzakt, maar dan politiek in plaats van door water, en net zo beheerst verteld als de bundel van Deckwitz.
Gedeeld: literair, emotioneel en duister
Redactie Leesradar Bijgewerkt op
