Ook Marissa Meyer vertelt het verhaal van een bekende schurk voordat die er een werd: de Hartenkoningin als jonge vrouw met eigen dromen. Lichter en romantischer dan de ballade over Snow, maar met hetzelfde knagende besef dat je weet waar het heen gaat.
Gedeeld: langzaam opbouwend, psychologisch en toegankelijk
In De halfbloed prins kijk je met Harry naar herinneringen aan de jeugd van Voldemort, en zie je hoe een begaafde jongen een tiran wordt. Dat thema maakt het een mooie partner voor het boek over de jonge Snow, al blijft J.K. Rowling warmer en grappiger.
Drie zussen die vanaf hun zestiende om één troon moeten vechten: Kendare Blake bouwt net als Collins een wereld rond een wreed ritueel dat iedereen normaal is gaan vinden. Langzaam opgebouwd, met veel aandacht voor wie macht wil en wat dat met je doet.
Gedeeld: langzaam opbouwend, spanning en toegankelijk
Sabaa Tahir laat haar keizerrijk zien vanuit verschillende kanten, ook vanuit wie de keizer dient. Helene moet kiezen tussen een vriendschap en loyaliteit aan de macht, een keuze die dicht bij die van Coriolanus ligt.
Een toernooi dat de koning houdt om zijn macht te tonen, en een deelnemer die niet vrijwillig meedoet: Sarah J. Maas zet de opzet van de tiende Spelen in een fantasykasteel. Celaena is wel een duidelijker heldin dan Coriolanus.
Op de Academie doet Coriolanus zich anders voor dan hij is, en aan het hof van de Kaiser speelt Theodosia elke dag een rol om te overleven. Laura Sebastian laat zien wat zo'n masker kost, alleen dan van de kant van wie onderdrukt wordt.
Rode koningin speelt grotendeels in een paleis waar een elite haar macht toont aan het gewone volk, net als het Capitool in de jonge jaren van Panem. Victoria Aveyard schrijft sneller, vanuit een meisje dat van onderen komt in plaats van een jongen uit de top.
Leigh Bardugo laat een weesmeisje opklimmen aan een hof waar charme en macht door elkaar lopen, onder de hoede van een leermeester die je moeilijk kunt peilen. Wie in de ballade vooral de vraag boeiend vond wie je wel en niet kunt vertrouwen, zit hier goed.
Brandon Sanderson vraagt in Staalhart wat macht doet met mensen: niemand die superkrachten kreeg, werd een held. Dat cynisme past bij het boek over Snow, al is Staalhart sneller, grappiger en verteld door iemand die de tirannen wil verslaan.
Gedeeld: spanning, epische wereld en korte hoofdstukken
In Bloed en beenderen volg je ook de kroonprins die de opstandelingen opjaagt, en zie je hoe hij twijfelt tussen zijn vader en zijn geweten. Dat innerlijke gevecht aan de machtige kant maakt het een goede keus na het verhaal van Coriolanus.
Philip Pullman schreef met Het noorderlicht een avontuur waarin een machtig instituut kinderen laat verdwijnen voor eigen doelen. Dat morele gewicht deelt het met de ballade, al is Lyra een heldin en geen jongeman op weg naar de top.
Katsa groeide op als het wapen van een koning en moet uitzoeken of ze iets anders kan zijn. Kristin Cashore stelt dezelfde vraag als Collins in de ballade, wie bepaalt wat voor mens je wordt, maar met een hoopvollere toon.
Gedeeld: psychologisch, toegankelijk en epische wereld