Gabe rijdt elke dag dezelfde weg op zoek naar zijn dochter, Rachel neemt elke dag dezelfde trein en kijkt naar hetzelfde huis. Hawkins verdeelt het verhaal net als Tudor over meerdere stemmen, zonder bovennatuurlijke randjes.
Gedeeld: verdwijning, meerdere vertellers en spanning
Een kind dat jaren geleden verdween en een ouder die het niet kan opgeven: Jewell deelt die rouw met De anderen. Huiselijker en zachter, maar ook zij laat je via meerdere vertellers stukje bij beetje zien wat er gebeurde.
Ook bij Paris verdwijnt iemand onderweg langs een snelweg, en blijft een man jaren later met vragen zitten. Kleiner van opzet en meer gericht op een liefdesrelatie, maar met dezelfde knagende onzekerheid als bij Tudor.
Lehane maakt van een verdwenen meisje in Boston een rauw onderzoek met lastige morele keuzes, zoals Tudor van Izzy's verdwijning meer maakt dan een zoektocht. Detectives in plaats van een vader, en harder.
Bij Barclay is het een tienermeisje dat ineens haar hele gezin kwijt is; bij Tudor een vader die zijn dochter verliest. Allebei draaien ze om jarenlang niet weten, en allebei houden ze vaart met korte hoofdstukken.
Een vader wiens dochter verdwijnt en die zelf op zoek gaat: Deaver zet zijn oud-aanklager in dezelfde wanhoop als Gabe. Meer achtervolging en meer klassieke thriller, minder duistere randjes.
Gedeeld: verdwijning, spanning en meerdere vertellers
Coben laat net als Tudor meerdere levens langzaam naar elkaar toe schuiven rond een verdwijning van lang geleden. Een buitenwijk in plaats van een snelweg, en wat luchtiger van toon.
Gedeeld: verdwijning, meerdere vertellers en spanning
Een kind dat ooit spoorloos was en een volwassene die nog altijd antwoorden zoekt: Cobens Wilde heeft net als Gabe zijn eigen speurtocht. Meer actie en een eigenzinnige held, met dezelfde vaart.
Terpstra begint bij een jongen die tijdens een kamp verdwijnt, en net als Tudor laat ze je twijfelen over wat er echt gebeurd is. Dichter bij huis, met een gezin dat onder de spanning kraakt.
Een kind dat op klaarlichte dag verdwijnt en een ouder die door niemand meer wordt geloofd: Higgins Clark speelt hetzelfde spel met angst als Tudor. Klassieker en minder duister, met een vlotte New Yorkse setting.
Gabe vertrouwt na drie jaar niemand meer, en dat gevoel kruipt bij Lapena door een hele straat: elk huis lijkt iets te verzwijgen. Compacter en huiselijker dan De anderen, zonder snelweg, met evenveel argwaan tussen de vertellers.
Gedeeld: verdwijning, spanning en meerdere vertellers
Berg zet net als Tudor een eenzame weg en een verdwijning centraal, met een volwassene die er niet van los komt. Rustiger en Franser van sfeer, met een psychologe als hoofdpersoon.