Harry Dresden is tovenaar en privédetective in Chicago en loopt achter met de huur: dezelfde mopperende held met een grote mond als Carl. Jim Butcher vertelt met veel vaart, en net als bij de races van deel acht gaat er steeds meer tegelijk mis.
In Doodsnood slaan de geesten van Chicago op hol en vallen ze ziekenhuizen binnen, een stad in paniek zoals de wereld buiten Dinnimans kerker. Een tweede Butcher voor wie na de racedag nog meer tempo wil, met iets minder humor.
Kate Connor is moeder van twee en jaagde vroeger op demonen, wat haar gezin niet weet. Dat botsen van boodschappenlijstjes en monsters levert dezelfde absurde humor op als een race met een opgevoerde wagen door de kerker, alleen veel huiselijker.
Een virus dunde de mensheid uit, en nu leven heksen, vampiers en weerwolven openlijk in Cincinnati. Kim Harrison bouwt net als Dinniman een wereld die na een ramp gewoon doordraait, met een heldin die vooral op haar eigen brutaliteit drijft.
Na de chaos van A Parade of Horribles is De voorspelling een rustiger begin: Garion groeit op als boerenjongen onder het oog van zijn strenge tante Pol. Eddings deelt met Dinniman de plagerige dialogen in een reisgezelschap, zonder geweld op elke pagina.
Gedeeld: toegankelijk, met humor en epische wereld
Mia Corvere was tien toen haar vader als verrader werd opgehangen, en ze traint om wraak te nemen. Jay Kristoff schrijft net zo brutaal, met voetnoten vol sarcasme; de toon is duisterder dan bij Dinniman en het geweld harder.
In het vervolg op Nimmernacht staan nog twee namen op Mia's lijst, en ze moet zich in een arena bewijzen om bij die mannen te komen. Wie in deel acht genoot van een wedstrijd vol publiek en valstrikken, vindt hier een gladiatorenschool.
Sookie Stackhouse is serveerster in Louisiana en leest gedachten, wat haar steeds midden in de problemen van vampiers zet. Charlaine Harris schrijft licht en vlot, met een ik-verteller die net zo droog commentaar geeft als Carl.
Wie na de racedagen van Dinniman iets lichters zoekt, kan bij Charlaine Harris terecht: een serveerster die gedachten leest en telkens tussen vampiers en weerwolven belandt. Snel en luchtig, met een stadje dat steeds weer op zijn kop staat.
De Radleys lijken een doodgewoon gezin in een saai Engels dorp, maar ze verbergen iets. Matt Haig vindt net als Dinniman de humor in iets dat eigenlijk gruwelijk is, en maakt van een vreemd gezin het hart van het verhaal.
Na elke race in A Parade of Horribles verandert de kerker weer, en zo voelt ook de verborgen stad onder Londen bij Gaiman: een plek met eigen regels die niemand je uitlegt. De kantoorklerk die erin struikelt heeft alleen veel minder wapens dan Carl.