Zelfs Christus aan het kruis had het beter dan ik thuis

Hans Dorrestijn bundelt zijn beste stukken over zijn eigen leven en lijden: een jeugd onder een boze stiefvader, een lelijke puberteit, studiejaren in het café, ongelukkige liefdes en de faalangst waarmee hij toch het podium op ging, tot de vogels zijn nieuwe vrienden werden. Zelfspot en mededogen, met droge levenswijsheid.