De man die niet begraven wilde worden

Halverwege zijn leven verlangt Moncif, die altijd zijn eigen koers voer, naar een gewoon bestaan met vrouw, kinderen, familie en een stad die hij de zijne mag noemen. Dat verlangen drijft hem tot een radicale, illegale daad. Daarbij merkt hij dat traditie, religie en zeden een plek in zijn leven opeisen, of hij wil of niet.